Τικ τακ τικ τακ. Κοιτάω την ώρα, 9 παρά 5. Πριν από λίγο καιρό, τώρα θα κλείδωνα την πόρτα και θα έφευγα να σε συναντήσω στο ίδιο σημείο όπως τις άλλες φορές. Είναι αυτό το παγκάκι που σε κάθε ραντεβού μας σε περίμενα, όχι επειδή αργούσες αλλά επειδή εγώ πήγαινα πιο νωρίς γιατί δεν περίμενα την ώρα για να σε συναντήσω.
Στο ίδιο παγκάκι, στην ίδια πλατεία, εκεί που σε ερωτεύτηκα.
Τώρα εσύ που το διαβάζεις, θα με ρωτήσεις πως. Γύριζα «ζάντα» ξημερώματα με την παρέα μου και εκείνη εκεί με τις φίλες της να περπατάνε. Ήθελα απεγνωσμένα ένα τσιγάρο, την σκουντάω και μόλις γυρίζω αντικρίζω τα ομορφότερα μάτια και ερωτεύομαι αμέσως.
«Έχω καπνό», μου λέει «σε πειράζει;»
«Καθόλου», απαντάω
Ξεκινάω να στρίβω και παρατηρώ ότι με κοιτάει και εκείνη. Στρίβω το τσιγάρο, μου δίνει αναπτήρα αλλά δε κρατήθηκα. Της ζητάω τον αριθμό της, ήθελα να την γνωρίσω, ήξερα ότι μαζί της θα περάσω τα πιο όμορφα βράδια!
Μου τον δίνει και μη χάνοντας καιρό την επόμενη μέρα της στέλνω να πάμε για καφέ. Ξαφνιάστηκε απ’ ότι μου είπε. Δεν το περίμενε έτσι που με είχε δει το προηγούμενο βράδυ να θυμόμουν μία κοπέλα που μου έδωσε τσιγάρο. Ο ένας καφές έγινε δεύτερος και ο δεύτερος έγινε βόλτα στην πόλη. Πάντα όμως δίναμε ραντεβού στο σημείο που γνωριστήκαμε, στην ίδια πλατεία.
Μέτα έφτασε το βράδυ που ήρθε σπίτι μου. Στην αρχή κανονίσαμε να δούμε ταινία αλλά και οι δύο ξέραμε που θα κατέληγε. Πέρασα το ομορφότερο βράδυ της ζωής μου, όχι μόνο για το σεξ άλλα ότι το πέρασα μαζί της. Και μετά ξυπνήσαμε μαζί. Εκείνη στο κρεβάτι, σκεπασμένη με τα σεντόνια και εγώ στη κουζίνα ετοιμάζω πρωινό και για τους δυο μας.
Τικ τακ. Κοιτάω την ώρα, 9 ακριβώς. Πριν από λίγο καιρό, τώρα θα ήμουν στο παγκάκι να σε περιμένω, αλλά ξέρω ότι δε θα έρθεις. Ούτε και αυτή τη φόρα, όσα μηνύματα και αν στείλω. Εσύ θα δώσεις σε άλλον το τσιγάρο και εγώ θα γυρίσω άλλη μια φορά «ζάντα» στο σπίτι.
