Πες μου πως ανήκω εδώ, στη Λάρισα, μαζί σου

Διεκδίκησέ με. Χτύπα το χέρι στην πόρτα και φώναξε «όχι δεν θα φύγεις γαμώτο» . Χτύπα μου το κουδούνι μέσα στη νύχτα, κι αν με πετύχεις τυχαία στην ταχυδρομείου έλα μιλα μου, μην κάθεσαι μονάχα απέναντι σιωπηλός και θλιμμένος.

Δεν θέλω να δέχεσαι να μου μιλά άλλος , να με σκέφτεται άλλος, να υπάρχει άλλος. Θέλω να μην αντέχεις στην σκέψη ότι με ακουμπάει άλλος. Θέλω να τσακωνόμαστε, να μου λες και όχι, να μην μου κάνεις ολα τα χατίρια. Θέλω να μου λες ό,τι νιώθεις αλλά χωρίς να ρίχνεις τον εαυτό σου. Θέλω να μου αφιερώνεις τραγούδια και να χορεύεις ζεϊμπέκικο μόνο για μένα.

Και να τσακωνόμαστε αν αργώ ή αν είμαι πεισματάρα και να ζητάς συγνώμη μόνο όταν έχεις άδικο, ποτέ για να μου κάνεις χάρη. Και να μου κάνεις σκηνή χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος, μόνο και μόνο γιατί είσαι ερωτευμένος και ζηλεύεις ανυπόφορα ρε γαμώτο.

Δε θέλει πολιτισμό ο έρωτας μωρό μου, ανάγκη θέλει και δεν μου δείχνεις πως σου είμαι αναγκαία. Ζήλεψε, βρίσε, υπόφερε λίγο τέλος πάντων!
Μη μ’αφήσεις να ξαναφύγω από τη Λάρισα. Πες μου πως εδώ ανήκω. Μαζί σου.

Δείξε μου πως με θέλεις, μάθε μου να ακούω και να καταλαβαίνω, μάθε να νιώθεις και να το δείχνεις.
Να είσαι περήφανος που είμαι δική σου και να τονίζεις το «σου» για να μην αφήσεις κανένα περιθώριο σε κανένα να με κοιτάξει παραπάνω ώρα από όση χρειαστεί. Να μου λες ότι είμαι όμορφη και να ξεστομίζεις απλά ένα ευχαριστώ όταν σου λέω το ίδιο.

Αγάπησέ με με κάθε τρόπο, βγάλε με φωτογραφίες τα καλοκαίρια στην παραλία του Αγιοκάμπου και πάμε μαζί ταξίδια το χειμώνα στο εξωτερικό.
Και αν σου πω ότι κουράστηκα, ανανέωσέ με.
Και αν σου πω ότι στεναχωριέμαι, πάρε με αγκαλιά. Δείξε μου ότι μόνο εσύ με κάνεις καλά, μόνο εσύ μπορείς να με έχεις.

Μόνο όχι άλλο καθώς-πρέπει έρωτας. Δεν αντέχεται. Πρέπει και έρωτας στην ίδια πρόταση… Αστείο είναι… Και σε είχα για έξυπνο.