Τα χιλιόμετρα που απέχεις από τη Λάρισα

«Μια σχέση ολοκληρώνεται μόνο όταν τελειώσει», σου είχα πει μια βραδιά και θυμάμαι ότι με μάλωσες λέγοντάς μου να μη σκέφτομαι έτσι. Τώρα πια, μετά το χωρισμό μας, αναλογίζομαι αν όντως είχα δίκιο. Τι είχα και τι έχασα; Τι μου λείπει και τι κατάφερα να συνηθίσω πολύ γρήγορα; Τέτοια κι άλλα πολλά αναπάντητα ερωτήματα περνάνε συνεχώς απ’ το μυαλό μου.
Read more

Ακόμη εδώ, στη Λάρισα

Είμαι ανυπόφορη, το ξέρω. Ούτε κι εγώ δεν με αντέχω κάποιες φορές. Στο είχα πει από την αρχή και με αγνόησες. Σε είχα προειδοποιήσει. Θα ταλαιπωρηθείς μαζί μου. Έμεινες. Μα γι’ αυτό σε αγάπησα.  Έκανα ό,τι μπορούσα για να φύγεις κι εσύ είσαι ακόμη εδώ.
Read more

Κοίτα στον καθρέφτη!

Αμέτρητα βιβλία έχουν γραφτεί για το πώς να αγαπήσεις αυτό που είσαι, για το πώς να εξελιχθείς σ’ αυτό που θέλεις να γίνεις. Πλέον δίνονται οδηγίες χρήσης για τις σχέσεις και κανόνες καλής συμπεριφοράς για να μπορέσεις να μπεις στην «ελίτ» των ευτυχισμένων ανθρώπων.
Read more

Οι δικές σας ιστορίες | Η απόσταση δεν σημαίνει τίποτα όταν ο άλλος σημαίνει τόσα πολλά για σένα.

Your stories. Μας γράφει η Χρύσα,

Απόψε γράφω για τη φιλία. Όχι γενικά και επ’ αορίστου αλλά συγκεκριμένα για την δική μας φιλία. Για μια βαθιά φιλία που όταν ο άνθρωπος γίνεται τόσο δικός σου, η σχέση σας θα χωρέσει χιλιομετρικές αποστάσεις και χρονικά διαστήματα χωρίς να είναι ο ένας μέσα στη ζωή του άλλου.
Read more

Μια φορά κι έναν καιρό στην Λάρισα…

Ήταν αλλιώς ο κόσμος μαζί σου στη Λάρισα, ήταν εκεί ακριβώς όπου ήθελα να βρίσκομαι από πάντα γι’ αυτό κι αν με ρωτάς ίσως ο κόσμος σου κι εμείς μέσα σ’ αυτόν να ήταν ένας απ’ τους λόγους που τελικά τα γράφω αυτά. Είσαι, βλέπεις, για μένα πια ό,τι αντιφατικό συμβολίζει η σύνθετη λέξη νοσταλγία που ξέρει ότι ποτέ δε θα ξαναγίνει παρόν.
Read more

Θέλω ακόμα μια βόλτα στη Λάρισα!

Αυτή τη ζωή που θέλω να ζήσω μαζί σου ας την περάσουμε όλη σε μια μέρα. Μια μέρα που θα ξεκινήσει πρωί, μ’ εμάς στο αμάξι και κλειστά τηλέφωνα. Μυαλό γεμάτο μόνο με τη σκέψη ο ένας του άλλου και χαμόγελα.
Read more

Κι όμως με κράτησες στη Λάρισα!

Είχε καιρό που αποφάσισα πως το να είμαι μόνη, ανεξάρτητη, μακριά από οτιδήποτε θα με καθιστούσε ζευγάρι με κάποιον άλλο, θα με έκανε να αισθάνομαι καλύτερα. Read more

Και πάλι απόψε δεν είσαι εδώ, στη Λάρισα.

Με τρομάζει αυτό το δέσιμο που έχουμε. Δεν ξέρω αν την αντέχω πια αυτή την επαφή μας. Πάντα με τρόμαζαν αυτά που δεν μπορούσα να εξηγήσω. Εσένα, πάλι, σου φαίνεται τόσο φυσικό. Λες πως γεννηθήκαμε για να είμαστε κάποτε μαζί, λες πως ήταν προσχεδιασμένο. Σαν κάποιος να αποφάσισε για εμάς, πριν από εμάς. Μοιραίο; Πεπρωμένο; Μπούρδες. Εγώ έχω μάθει να παλεύω γι’ αυτά που θέλω. Και γι’ εσένα έχω παλέψει τόσο, αλλά και πάλι απόψε δεν είσαι εδώ, στη Λάρισα.
Read more

Καλή μας χρονιά! Στην υγειά σου εαυτέ μου!

Το καλό με τις περιστάσεις που συμβαίνουν μία-δύο φορές το χρόνο είναι ότι έχεις άφθονο καιρό να σκεφτείς πώς θα τις περάσεις. Θυμάμαι ακόμη περιγραφές από την καταγραφή εσώψυχων, δικών μου ανθρώπων γύρω από «ρεβεγιόν» που άφησαν εποχή. Τι είναι πια αυτό το ρεβεγιόν; Μια δανεική λέξη για να περιγράφεις το καθιερωμένο γλέντι, σε κάποιο μαγαζί ή σε κάποιο σπίτι, αναμένοντας τη μέρα των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς.
Read more

Οι δικές σας ιστορίες | Ο έρωτας ξαναχτυπά στην Λάρισα!

Your stories. Μας γράφει η Χρύσα,

Εσωστρεφής. Μετά απ’ολα αυτά που πέρασα μόνο έτσι μπορώ να είμαι. Κουράζουν οι ανασφάλειές μου, κουράζει να τεστάρω συνεχώς ανθρώπους, προσπαθώντας να καταφέρω να εμπιστευτώ ξανά. Βαθιά μέσα μου το ξέρω πως γίνομαι δύστροπη κι απαιτητική. Το ξέρω, μα καίγομαι από φόβο, δεν θέλω ακόμη έναν σαν όλους τους άλλους. Αρκετά είχα υποστεί πέρυσι σε αυτή την πόλη. Δεν αντέχω να τα ξανά περάσω. Κατάλαβέ με, όλα μέσα στο μυαλό μου είναι ένα κουβάρι. Πώς να μπορέσω να σε δω καθαρά; Μου αρέσεις πολύ. Και δεν μ’αρέσει που μ’αρέσεις.
Read more

X