Εγώ ο άλλος

-Θα σε δω σήμερα στο Φρούριο;

22639178 1731886737120946 6176444545408958464 n 1024x614 - -Θα σε δω σήμερα στο Φρούριο;

-Θα σε δω σήμερα;

-Που;;

-Στο Φρούριο

-Άλλο εννοούσα εγώ

-Τι εννοούσες;

-Δε μου βγαίνει. Άστο. Καλό βράδυ.

-Βασικά κάνε σα να μη σου έστειλα, μαλακία έκανα.

 

Αυτά ήταν τα τελευταία μας μηνύματα και πίστεψέ με, δεν πρόκειται να σου ξαναστείλω κάτι άλλο. Ποτέ μη λες ποτέ, αλλά εγώ έχω πάρει την απόφασή μου. Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω αυτό το «που», αφού δεν σου βγαίνει γιατί να με ρωτήσεις «που»; Ίσως για άλλη μια φορά, βλέπω το δέντρο και όχι το δάσος. Ίσως είμαι αθεράπευτα κολλημένος μαζί σου και προσπαθώ να δικαιολογήσω τις απαντήσεις σου ώστε να μη δεχτώ το αποτέλεσμα.

Ναι εγώ είμαι πάλι. Αυτός ο τυπάς που νόμιζε ότι είχατε κάτι αλλά τελικά δεν είχατε τίποτα. Μάλλον είχατε αλλά εσύ το έκανες να μοιάζει σαν τίποτα. Γιατί; Γιατί δεν ξέρω. Δεν έκατσες να μου δώσεις μια σαφή εξήγηση ώστε να το πάρω και εγώ πιο ομαλά και να το αποδεχτώ και τώρα κάθομαι ανάμεσα σε καπνούς και αλκοόλ να βρω κάποιο λόγο. Ρομαντικός δε ξέρω, ευαίσθητος μπορεί. Δε φαίνεται αλλά πάντα όταν τελειώνει κάτι, μου μένει μια πικρία.

Κάθε φορά εγώ είμαι ο δειλός που δεν το τελειώνει και ακόμα όταν ξέρω ότι δεν έχει κάτι άλλο. Δεν ξέρω αν είναι ακριβώς δειλία, ίσως έχω μάθει να δίνω πολλές ευκαιρίες στους ανθρώπους και να πιστεύω πως κανένας άνθρωπος δεν είναι κακός, απλά υπάρχουν κακές στιγμές που τον κάνει να δρα άσχημα. Λες τώρα να είμαι εγώ αυτός που δικαιολογεί τον εαυτό του; Πφφφ… δε ξέρω.

Σπίτι, να ακούω τα τραγούδια μας και να σκέφτομαι όσα περάσαμε μαζί. Τις συναντήσεις μας, τα γέλια μας, τις συζητήσεις μας και τα «το Instagram μου το έχεις, το τηλέφωνο μου το έχεις, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις» στο τέλος όποτε έφευγα από την πόρτα. Ήταν η ατάκα μας, με μία κρυφή υπόσχεση ότι θα τα πούμε ξανά. Τώρα και αυτό ξέφτισε, άραγε θα το λες σε κάποιον άλλον μετά από μένα;

Αχ δε ξέρω τι να κάνω. Σε λίγους μήνες φεύγω και ήθελα να το παίξω «όλα ή τίποτα» γιατί ξέρω μετά τον Ιούνιο δε θα έχω ευκαιρία να σε ξαναδώ. Να περνάω κάθε φόρα έξω από το σπίτι σου μπας και σε πετύχω. Γιατί να μένουμε δύο τετράγωνα κοντά; Γιατί τέσσερα χρόνια να μένουμε τόσο κοντά και να μη σε έχω πετύχει ούτε μία φορά και τώρα που σε πέτυχα να σε χάσω μέσα σε λίγους μήνες. Ειρωνεία ε;

Δε ξέρω. Η ζωή ας κυλήσει όπως νομίζει αυτή, εγώ δεν έχω άλλα χαρτιά να ρίξω. Μου τελείωσε η τράπουλα.

Είμαι σίγουρος ότι αυτά που γράφω εδώ, να μη τα διαβάσεις πότε. Αν πάλι τύχει και τα διαβάσεις, θα καταλάβεις ότι πάνε για σένα, ξέρεις εσύ και εγώ ξέρω. Καλά να περνάς!

φωτογραφία Instagram, @_gina98_

mm
Μεγάλωσα εκεί απ' όπου κατάγεται η "δέκατη μούσα". Λατρεύω το junk food, τη φωτογραφία, τα ταξίδια, τις σειρές, να γράφω και φυσικά το δράμα μου.