Εγώ ο άλλος

Ήρθες Λάρισα και ούτε ένα μήνυμα…

26067278 1984151748491156 7969675275040456704 n 1024x768 - Ήρθες Λάρισα και ούτε ένα μήνυμα...

Πέρασαν οι γιορτές των Χριστουγέννων, ήρθες στη Λάρισα και ένα μήνυμα δεν σκέφτηκες να μου στείλεις. Το ξέρω, ήμασταν χωριστά κοντά 2 βδομάδες αλλά τι άλλαξε;; Ήμασταν καλά πριν τις γιορτές, βρισκόμασταν, κοιμόμασταν μαζί, μεθούσαμε μαζί, κάναμε έρωτα. Μέτα έπρεπε να επιστρέψεις στο πατρικό σου, διότι δεν είσαι από εδώ και με άφησες να περιμένω με την ελπίδα πως όταν επιστρέψεις θα συνεχίζαμε αυτόν τον νεανικό έρωτα που κάτι από κεραυνοβόλος ήταν.

Γνωριστήκαμε στα γνωστά στέκια αυτής της πόλης. Σε κοίταξα και χάθηκα στα μάτια σου. Μέσα στο σκοτάδι και στους καπνούς δε μπορούσα να δω το χρώμα αλλά είδα το βλέμμα. Σου μίλησα, σου κέρασα ένα πότο και όλο το βράδυ μιλούσαμε για το τι κάνουμε στη ζωή μας και τι όνειρα έχουμε για το μέλλον. Θεσσαλονίκη εσύ, Λάρισα εγώ. Μετά; Μετά πήγαμε σπίτι μου, λίγο ζαλισμένοι από το αλκοόλ αυτής νύχτας και λίγο παραπάνω μεθυσμένοι από τα φιλιά που ανταλλάξαμε. Από την πρώτη στιγμή που ενώθηκαν οι γλώσσες μας, κάνανε έρωτα.

Το σπίτι ακατάστατο, γιατί δεν ήξερα ότι θα είχα επισκέψεις… Δε σε ένοιαξε καθόλου. Ούτε που κατάλαβα πότε άνοιξα την πόρτα, πότε τα ρούχα μας φλέρταραν με το παρκέ και εμείς φλερτάραμε με τα σώματά μας.

Ξυπνήσαμε με τις πρώτες αχτίδες του ήλιου που εισχωρούσαν απειλητικά στο δωμάτιο. Λίγο πρωινό στο κρεβάτι, λίγος καφές και μετά πάλι να κυλιόμαστε στα σεντόνια, να κάνουμε όνειρα και να γελάμε.

Αυτό συνεχίστηκε για μερικές εβδομάδες και τότε έφυγες για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές σου. Ήμουν ότι καλύτερο σου έχει συμβεί, έτσι τουλάχιστον είχες πει… Τι άλλαξε; Ήρθες και τώρα είμαστε τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά συνάμα. Εγώ θα περιμένω, μπορεί να σου πω να βρεθούμε ελπίζοντας αυτή τη φορά να απαντήσεις. Μου έλειψες.

 

 

φωτογραφία: @mpouronik, Instagram

mm
Μεγάλωσα εκεί απ' όπου κατάγεται η "δέκατη μούσα". Λατρεύω το junk food, τη φωτογραφία, τα ταξίδια, τις σειρές, να γράφω και φυσικά το δράμα μου.