Λάρισα, Πολιτισμός, Συνεντεύξεις

Βρεθήκαμε στην παράσταση »Orphans»

DSCF5537 1024x683 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

Η ανατρεπτική παράσταση μετά την επιτυχία στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη βρέθηκε κοντά μας για τρεις παραστάσεις.

Υπάρχουν παραστάσεις που με την καλοδουλεμένη τους βάση και το όμορφο σενάριο σε οδηγούν στην τέρψη και σου αφήνουν ένα γλυκό ενθουσιασμό που λογικά όμως την επόμενη μέρα θα έχεις ξεχάσει.Υπάρχουν όμως και άλλες, που σε σημαδεύουν βαθιά,σου τροποποιούν -έστω και λίγο- την κοσμοθεωρία,σε βάζουν σε ουσιαστική σκέψη και ξέρουν ότι έχουν πετύχει όταν έχουν αλλάξει θέση σε ένα μικρό λιθαράκι μέσα σου.Μια τέτοια παράσταση είναι και το »Orphans» και είχα την τιμή,όχι απλά να την παρακολουθήσω αλλά να βρεθώ και να συνομιλήσω με όλους τους συντελεστές και να φύγω -με μια θετική έννοια-, αλλιώτική.

Η παρέα ήταν φρέσκια,όμορφη και με πολύ πάθος για αυτό που έκαναν.Φαινόταν στα μάτια και στις ερμηνείες τους.Τρία νέα,υπερταλαντούχα παιδιά, Ο Παναγιώτης Τόλιας,  Ο Θανάσης Κριτσάκης και η Άννυ Βαλουγεώργη αποτελούσαν το καστ που μας συντάραξε, ένας σκηνοθέτης,ο Κώστας Conie Ισαακίδης , που δεν χρειάζεται συστάσεις καθώς η πείρα και οι δουλειές του ανά τα χρόνια μιλάν από μόνες του και φυσικά η παρουσία της Δώρα Γκουνιαρούδη που με τα εξαιρετικά κοστούμια και σκηνικά της έδενε το αποτέλεσμα με τον ιδανικότερο τρόπο. Οι Raindogs όπως τους ξέρουμε εμείς πετύχαν πολλά παραπάνω από όσα ένας απλός θεατής περιμένει.

Το σκηνοθετικό σημείωμα έλεγε και μας προετοίμαζε :

O Καιάδας των «αποδώ»
Ο φόβος για τον άλλον/το άλλο,θα επικρατεί-κυριαρχεί πάνω μας, γύρω,μέσα μας,παντού μας, όσο θα αντιλαμβανόμαστε τον άλλον/το άλλο ως κάτι πέρα από τη δική μας ύπαρξη,οσο δεν αντιλαμβανόμαστε το άλλο και τον εαυτό μας ως μέλη μιας κοινής συμπαντικής ύπαρξης:ότι όλα τα έμβια όντα αποτελούν μέρος ενός και μόνο οργανισμού. Όλα τα όντα που πάσχουν την ύπαρξη και όταν λέμε όλα εννοούμε όλα, οι άνθρωποι, οι κατσαρίδες, οι σκαντζόχοιροι.
Υ.Γ η βλακεία είναι ανίκητη

«Και είμαι περιστέρι, φίδι και γουρούνι.» Φ. Νίτσε

DSCF5506 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

-Γιατί Raindogs λοιπόν; 

Κ.Ι: Είναι από το τραγούδι του Tom Waits και ομώνυμο δίσκο,είναι τα σκυλιά που φεύγουν από το σπίτι,σημαδεύουν το δρόμο να γυρίσουν, αλλά βρέχει και η βροχή ξεπλένει τα σημάδια και χάνονται.Είμαστε όλοι χαμένοι σκύλοι που ψάχνουμε να βρούμε το σπίτι μας, για αυτό κάνουμε τέχνη και κοπιάζουμε σε αυτό το πράγμα.Νομίζω ότι ο καλλιτέχνης,αυτό που τον διακρίνει από τους άλλους ανθρώπους είναι πως έχει βαθύτερη την έλλειψη αυτού που δεν είχε ποτέ του.Τώρα αυτό μπορούμε να το ονομάσουμε όπως θέλουμε.Ένα κενό το οποίο οι άλλοι άνθρωποι το αναπληρώνουν με άλλους τρόπους.Κοίταξε τον Πικάσο,την πορεία του.Ξεκίνησε από δέκα χρονών και κάποιος δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτή την ζωγραφιά την έκανε ένα παιδί και μετά πήγε στο ρεαλισμό, μετά πήδηξε από το κυβισμό στο σουρρεαλισμό, γιατί δεν τον κάλυπτε αυτό το πράγμα.Έψαχνε συνεχώς να βρει αυτό που έλειπε.Χωρίς να ξέρει να ονομάσει τι είναι αυτό που λείπει.

-Μια διρκής αναζήτηση δηλαδή;

Κ.Ι: Έτσι ακριβώς.

DSCF5500 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

-Και τι είναι το κοινό που έφερε όλες τις ξεχωριστές σας προσωπηκότητες μαζί;Στους Raindogs και στην παράσταση;

Κ.Ι: Ήταν απαίτηση του κοινού! (γέλια)

Α.Β: Αυτό πάντως που μας κάνει να συνεχίζουμε να είμαστε μαζί,είναι πως βρεθήκαμε για πρώτη φορά θεατρικά και ταιριάξαμε.Στον τρόπο που λύνουμε προβλήματα,στον τρόπο που βρίσκουμε άλλα προβλήματα και τα ξαναλύνουμε.

Π.Τ:Και είναι και λίγο σπάνιο να συννενοείσαι και εντός σκηνής και εκτός σκηνής.Αλλά να γίνεται τόσο αβίαστα.

Α.Β: Και παραδόξως το να γεννιούνται νέα προβλήματα είναι καλό.Είναι παραγωγικό.Σημαίνει πως κάτι κινείται.

DSCF5510 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5519 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

-Τελειώσατε λοιπόν την καλών τεχνών.Γιατί όμως κατεύθυνση θέτρο; Πως προέκυψε αυτό; 

Θ.Κ: Εμένα ήταν μια αυτόματη διαδικασία.

Α.Β: Eμένα κατα λάθος.Ήθελα αρχιτεκτονική.Και ξέχασα να δηλώσω το ειδικό μάθημα.Πήγα τρεις εβδομάδες μετά με το χαρτί στο διευθυντή και μου λέει κορίτσι μου λυπάμαι…

Θ.Κ: Θα σου πήγαινε η αρχιτεκτονική πάντως!(γέλια)

Α.Β: Και μετά η επόμενη σχολή για κάποιο λόγο ήταν η θεάτρου.Δεν ξέρω όμως γιατί.Πήγαινα με τη γιαγιά μου θέατρο.Με πήγαινε στον Οιδίποδα.To oποίο δεν μου άρεσε βέβαι αλλά εντάξει από εκεί νομίζω αγάπησα το θέατρο.

Κ.Ι: Ναι, έβλεπε εκεί ένα λάθος και έλεγα θα γίνω ηθοποιός να το διορθώσω.(γέλια)

-Πείτε μου λοιπόν λίγο για το έργο.

Κ.Ι: Κοίτα το νόημα σε αυτό που γράψαμε στο πρόγραμμα είναι πως γνώμη μας είναι πως όλο αυτό το πράγμα που λέγεται κόσμος,σύμπαν λένε τώρα,για το σύμπαν δεν ξέρω,δεν είδα εγώ για το σύμπαν αλλά για όλα τα έμβια όντα μέχρι και οι πέτρες,οι χελώνες,οι γεοσκώληκες είναι όλα κομμάτια ενός κοινού οργανισμού.Τώρα,εαν μέσα σε αυτόν τον οργανισμό πάσχουν κάποια κομμάτια, αυτός ο ογανισμός θα έπρεπε-βέβεια με πρέπει δεν πάει τίποτα μπροστά,αλλά τελοσπάνων -θα έπρεπε να αναρωτηθεί τι πήγε στραβά.Εντάξει ώρες να έχουμε να ανοίγουμε Καιάδες να ρίχνουμε κόσμο μέσα και να τελειώνουμε με αυτούς αλλά που τους ρίχνουμε; Ποια είναι τα αντισώματα της κοινωνίας;Για έναν παραβατικό άνθρωπο που είναι εσύ,εγώ ,ο αδερφός και η αδερφή μας,γενικά είναι ένας άνθρωπος που κάποιος τον πονάει,δεν πρέπει να αναρωτηθούμε πως στο καλό έφτασε σε αυτό το σημείο και αυτές τις συμπεριφορές; Οι αιτίες δηλαδή πίσω από τα πράγματα.Όχι ξεμπερδεύουμε με κάτι και το ξεχνάμε.

DSCF5595 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

-Όταν βλέπετε νέα παιδιά να έρχονται να δουν την παράσταση,ποιο είναι το πιο σημαντικό που θέλετε να πάρουν φεύγοντας; 

A.Β:Ίσως απλά να τους γεννηθεί μια ερώτηση.Να κάνουν μια ερώτηση στον ευατό τους.Όχι κάτι περισσότερο.Ούτε καν βίωμα και τα λοιπά.Να κάναν μια ερώτηση.Τι θα έκαναν αν ήταν στην θέση που ήταν η Έλεν.Αν έστω αναρωτηθούν εγώ τι θα έκανα αν ήμουν σε αυτή τη θέση.

Κ.Ι: Αυτό ισχύει πάντα.Είναι πολύ σημαντικό αυτό που λέει η Άννυ.Αυτή είναι η δουλειά της τέχνης.Αυτό συνέβαινε πάντα.Από τους αρχαίους τραγικούς μέχρι και τα πιο σύγχρονα έργα.

-Έρχονται,σας το λένε αυτό;

Α.Β: Κάποιοι ναι.Κυρίως φίλοι.Έρχονται και λένε εγώ δεν ξέρω τι θα έκανα ή εγώ θα έκανα κάτι διαφορετικό από αυτό που τελικά γίνεται στο έργο.Ναι έχουνε γνώμη.

Θ.Κ: Εντάξει επί της ουσίας με το ρόλο κάνεις μια ερμηνεία,πάνω στη πολλαπλότητα των ερμηνειών που μπορείς να κάνεις.Γίνεται μια ερμηνεία και με αυτό τον τρόπο,λες κάτι δηλώνεις κάτι στον άλλο.Για μένα δεν έγγυται σε ένα ενιαίο ερώτημα.Τα ερωτήματα που πέφτουν στο τραπέζι είναι κάθε στιγμή πολλά και διαφορετικά σε σχέση με αυτό που λέγεται μεταξύ μας,οπότε είναι μια μόνιμη μπάλα που δεν μπορείς να το ελέγξεις.Μπορείς να υποθέσεις ότι κάτι τέτοιο λέω,αλλά η πρόσληψη από εκεί και πέρα είναι εξαιρετικά προσωπική αλλά έγγυται και στο πως εσύ πραγματεύεσαι τα πράγματα κάθε φορά.Επειδή δηλαδή το θέατρο είναι τόσο ζωντανό σου επιτρέπει ακριβώς κατά τη δική μου γνώμη να ξέρεις να πραγματευτείς την εκάστοτε έννοια,την εκάστοτε στιγμή με κάποιο τρόπο,να τη μεταφέρει ο ένας στον άλλο και αυτό να το βγάλουμε προς τα έξω.Αυτή η διαπραγμαύτεση που γίνεται με τον έξω,γίνεται και εσωτερικά.

Κ.Ι: Είναι μια διαρκής επίκληση στη βαθιά υποκειμενικότητα του άλλου.

Α.Β: Κι αν αυτό δεν γίνεται κάτι παέι στραβά,θα είναι κάτι νεκρό.

Θ.Κ: Ακριβώς αν δεν θέσεις στον ευατό σου το ερώτημα,δεν θα τεθεί κανένα ερώτημα στον θεατή.

DSCF5610 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

-Ένας ηθοποιός αυτό που γίνεται σε κάθε παράσταση το κουβαλάει μέσα του μόλις τελειώνει;Ή μαθαίνει να τα διαχωρίζει κάπως;

A.B: Νομίζω η απάντηση σε αυτό είναι όσοι και οι ηθοποιοί,δηλαδή ο καθένας μάλλον έχει μια δική του άποψη πάνω σε αυτό.Εγώ κάπως έχω την ανάγκη να κάνω ένα διαχωρισμό.Γιατί αλλιώς θα αρρωσταίναμε.Από την άλλη και να το βγάλεις εντελώς από μέσα σου δεν γίνεται,να μην σε επηρεάζει,δεν είμαστε ρομπότ.

Π.Τ: Εντάξει νομίζω ότι μετά πρέπει να υπάρχει η απόλυτη ξεκούραση και η σεροτονίνη αυτή που υπάρχει στο κεφάλι σου και απλά σε ηρεμεί.Δεν νομίζω ότι το κουβαλάς μέσα σου.Και άμα το κουβαλούσες για καιρό μπορεί να γίνεις και τρελός.

-Και πως βιώνετε όταν στο τέλος βλέπετε τον θεατή να χειροκροτάει?

Π.Τ: Πολλές φορές το κοινό το καταλαβαίνεις και κατά τη διάρκεια της παράστασης.Το νιώθεις.Μπορεί να μην το βλέπεις αλλά το καταλαβαίνεις στο πως αντιδράει.Αυτή η αύρα,αυτή η ενέργεια υπάρχει μεταξύ ηθοποιού και θεατή.

Α.Β:Νομίζω είναι και η μόνη στιγμή που βλέπουμε το κοινό καθαρά με φως.Είναι ωραίο αλλά νομίζω έχει καταλήξει να είναι και εντελώς στερεότυπο,γίνεται μηχανικά.Εντάξει τελείωσε η παράσταση ας χειροκροτήσω.Αλλά είναι και η στιγμή που βλέπουμε και τα μάτια σας,όταν ανάβουν τα φώτα.

 

-Παιδιά να σας ευχαριστήσω πολύ για όλα.Εύχομαι καλή συνέχεια στην παράσταση και σε ότι κάνετε παρακάτω.

Ευχαριστούμε και εμείς.

DSCF5503 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5529 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5611 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5543 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5565 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

 

DSCF5558 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5633 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5551 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5563 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5564 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5626 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5579 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

 

Εγώ θα πω λοιπόν κλείνοντας και έχοντας παρακολουθήσει την παράσταση αφού τους γνώρισα πως στις μέρες μας όπου η εμπορικότητα είναι το παν είναι πολύ δύσκολο να βρεις ηθοποιούς που κάνουν ουσιαστικές ερμηνείες και σου δίνουν αφιλοκερδώς σε κάθε παράσταση κομμάτι του ευατού τους.Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν καταφέρνουν να κάνουν αυτό και πολλά παραπάνω.

Την επόμενη φορά που θα ακούσετε για αυτούς προετοιμαστείτε για αληθινή τέχνη και μην τους χάσετε.

Εμένα ήταν και θα είναι πάντα τιμή μου.

DSCF5649 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5613 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

DSCF5658 - Βρεθήκαμε στην παράσταση ''Orphans''

Φωτογραφίες: Λέκκα Όλγα

 

 

 

 

 

 

Σου άρεσε; Σχολίασέ το!
mm
Φύσει αισιόδοξη και με διάθεση προσφοράς ο εθελοντισμός θα μπει στη ζωή της κατά τη διάρκεια των φοιτητικών χρόνων και θα ριζώσει για τα καλά.Ούσα τελειομανής θα δωθεί ολοκληρωτικά σε ό,τι κάνει μέχρι να βεβαιωθεί πως είναι αψεγάδιαστο.Ταξιδεύει αδιάκοπα και αθεράπευτα,φυσικά και όταν αυτό δεν είναι εφικτό,νοητά,λατρεύει με απολυτότητα κάθε έκφανση τέχνης και διακηρύσσει όπου σταθεί την δύναμη της θετικής ενέργειας που ενισχύει την ροή του σύμπαντος.Μεγαλύτερες αδυναμίες,η μητέρα φύση και η άπλετη φωτεινότητα των όντων.Ευγνώμων και ερωτευμένη με τη ζωή,της ορκίζεται πίστη και χαμόγελα ες αεί!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *