Χωρίς κατηγορία

Περιμένοντας στην ουρά του Super Market!

supermarket - Περιμένοντας στην ουρά του Super Market!

Πόσους περίεργους τύπους μπορείς να συναντήσεις μαζεμένους; Έλα σε προκαλώ!

Ξυπνάς πρωί πας δουλειά και στο σχόλασμα λες «ας πάω από Σουπερ Μάρκετ να ψωνίσω τα απαραίτητα» .. και εκεί αρχίζουν όλα.

Έχεις και τον φόρτο της δουλειάς, φυσικά δεν θέλεις και πολύ να πάρεις φωτιά.. σε νιώθω. Φτάνεις έξω από γνωστή αλυσίδα σούπερ μάρκετ,πρώτο πρόβλημα.. προσπαθείς να παρκάρεις, γιατί λογικό να έχει κόσμο τέτοια ώρα που τελείωσες την δουλειά σου..  Με μεγάλη δυσκολία βρίσκεις και λες «εντάξει έχω ελπίδα να μου πάει η μέρα καλά..»!

Περνάς ξυστά από τους πελάτες για να πάρεις το καλαθάκι σου.. γιατί είπαμε τα απολύτως απαραίτητα  θα πάρεις, άλλες οι εποχές που γεμίζαμε τα καρότσια με ψώνια. Τώρα, κοιτάς από μακριά τα καρότσια μέσα στις «αράχνες».  Προχωράς φτάνεις στα ράφια και αρχίζεις να κοιτάς την λίστα σου.. και κάπου εκεί περνά η μαμά με το καρότσι της (χωρίς αράχνες), από δίπλα σου. Προσπαθείς να αποφύγεις τα ποδαράκια του μικρού που είναι απλωμένα στο πλάι, από το κάθισμα του καροτσιού αλλά μάταια, έρχεται καταπάνω σου και μάντεψε.. «μια πατησιά» από το παπουτσάκι του βρέ, στην λευκή μπλούζα σου, σιγά πως κάνεις έτσι;  Χαμογελάς με αμηχανία και προσπερνάς. Φυσικά, η μαμά δεν θα σου πει και συγγνώμη.. πολλά ζητάς!

super market - Περιμένοντας στην ουρά του Super Market!

Σφίγγεις τα δοντάκια σου, προχωράς παρακάτω. Φτάνεις στο τελευταίο ράφι για να τελειώσει επιτέλους η λίστα σου ( με τα 5 πράγματα). Ε, εκεί συναντάς την γιαγιάκα με το γυαλί χαμηλωμένο στην μύτη και με ύφος δασκάλας σου λέει: «Μπορείς βρέ κορίτσι μου/παλικάρι μου, να μου φτάσεις το πακέτο με τα μακαρόνια; Εσείς η νεολαία είστε ψηλά παιδιά!», λες από μέσα σου « ας πάει και αυτό κρίμα ηλικιωμένη γυναίκα» την βοηθάς φυσικά. Και αντιλαμβάνεσαι ότι σε κοιτάζει από πάνω μέχρι κάτω σαν εξωγήινος, συγκρατήσου..

Η σειρά των ταμείων.. ένας χαμός, η σειρά φτάνει μέχρι το κέντρο της Λάρισας. Αναγκαστικά στέκεσαι πίσω από μια κυρία που έχει μια ΥΠΕΡΟΧΗ μυρωδιά (τι άλλο θα περάσεις;). Υπομονή.. Δείχνει νευρική και σε ακουμπά παρατεταμένα στον ώμο με το χέρι της. Υπομονή, ανάσες.. ( όσο αντέχεις φυσικά..) . Φτάνεις στον τερματισμό επιτέλους μετά από καθυστέρηση 20 λεπτών, ακουμπάς τα ψώνια στον διάδρομο. Το μόνο καλό στην επίσκεψη σου ήταν το ευγενικό χαμόγελο της κοπέλας στο ταμείο που σε καλησπέρισε, κάτι είναι και αυτό!

Σε λίγα λεπτά θα είσαι σπίτι σου και νιώθεις ότι έχεις τρέξει μαραθώνιο μαζί με Ράλλυ Ακρόπολης..

Έφτασε η ώρα της ξεκούρασης, τα επόμενα ψώνια άστα σε κάποιον άλλον, ας κάνεις ένα διάλλειμα από την «γυμναστική του Σούπερ Μάρκετ».

Ξεκούραση στον καναπέ σου επιτελούς αλλά.. Ωχ, έχεις να πλύνεις και το λευκό σου μπλουζάκι από τον λεκέ της «πατησιάς»..

Καλή «ξεκούραση» βρέ!

mm
Πάντα μου άρεσε η πένα ,αλλά για αρκετά χρόνια ως φοιτήτρια με κέρδισε η τεχνολογία. Περνώντας τα χρόνια έβλεπα ότι η κλήση μου και η μεγάλη μου αγάπη και τρελά ήταν η γραφή! Κάθε είδους.. ξεκίνησα ερασιτεχνικά με ένα μπλοκ μόδας ( γιατί πάνω από όλα είμαι και γυναίκα) και έτσι έβλεπα ότι η επίσκεψη γινόταν όλο και πιο δυνατή, εκεί ενθουσιάστηκα. Το 2013 ξεκίνησα δειλά-δειλά την σχολή Δημοσιογραφίας του ομίλου ΑΝΤ1, και από τότε έγινε η ταυτότητα μου μέχρι και σήμερα. Η αγάπη που έγινε λατρεία! Συνεργάστηκα με εφημερίδες στην επαρχία και συνέχισα με συνεργασίες αθηναϊκών site με αξιόλογα ονόματα όπως της Σοφίας Τσίπα αλλά και της Φαιή Σκορδά κ.α. Πήρα την ρεβάνς και από τότε έμεινα στην πόλη μου με συνεργασία του larisaevents.gr όπου πλέον αρθρογραφώ. Η τεχνολογία πάντα σιγοκαίει μέσα μου και δεν την απαρνιέμαι.. Αγαπημένο μότο στην ζωή μου : Όταν αγαπάς κάτι πολύ,μόνο τότε μπορείς να το κάνεις και σωστά! Λέξεις που μου «καίνε» το μυαλό: έλλειψη οργάνωσης , ωράριο, πλήξη, αδιαφορία, ασυνεννοησία, αγροστροφία.