Χωρίς κατηγορία

Επιστροφή στο χωριό!

stani - Επιστροφή στο χωριό!

56Σου έρχεται στο μυαλό 15 Αύγουστος, κλαρίνα , πανηγύρια..

Δεν έχεις και άδικο.. Έτσι είπα και εγώ να επισκεφτώ το γλυκό μου χωριουδάκι το περασμένο Σου Κου μετά από άπειρους μήνες.. βασικά νόμιζα ότι δεν υπήρχε καν στον χάρτη πια, αλλά λέω ας κάνω μια προσπάθεια να πάω.( Υπερβολική!)

Ξεκινώ από Λάρισα μέσα στην χαρά, έτοιμη να πάρω τον βουνίσιο αέρα μου, χωριάτικος αέρας, άλλη αίσθηση πως να το κάνουμε. Σταματώ σε ένα κεντρικό καφέ της πόλης προμηθεύομαι καφέ (γιατί ποιος ξέρει αν βρω στο χωριό και τι θα βρω..) και «βάζω πρώτη» και φεύγω..

Περνώ τους επαρχιακούς δρόμους όλο καμάρι, θα δω το σοι μου (παίζει και να μην με γνωρίσουν βέβαια..) και καταλήγω πάνω στις στροφές του βουνού. Εκεί αρχίζει ένα κοπάδι σκύλων να με παίρνει από πίσω αλλά σιγά μην χαμηλώσω το Despacito, άστα να γαυγίζουν. Ξαφνικά μπροστά μου μια αγελάδα «μεταλλαγμένη», τι στο καλό τι τις ταΐζουν και είναι 10 μέτρα; ( σκέφτηκα) . Περνώ το κοπάδι με τις «μεταλλαγμένες» αγελαδίτσες και προχωρώ στον δρόμο μου, ωπ κατσίκες, σταματώ και πάω πιο σιγά «κάτσε μην μαζέψω καμία από κάτω και με κυνηγαεί ο κυριούλης με την μαγκούρα!» , δεν παίζεις με αυτά!

Τελικά, μετά από κανα μισάωρο και αφού κατάφερα να ανοίξω το παράθυρό μου να μπει «φρέσκος» αέρας, βλέπω ταμπέλα του χωριού. Επιτέλους!

s 7 9 - Επιστροφή στο χωριό!Φτάνω στο πατρικό σπίτι του πατέρα μου. Πολλές παιδικές αναμνήσεις αλλά.. βλέπω καλά; Η γιαγιά μου στην πόρτα με χαιρετά με το μαντίλι; Τι στο καλό, ήρθε η «ξενιτεμένη από Αυστραλία;». Εμ, βέβαια σύρμα από την μάνα μου « έρχεται το παιδί», ποια ελληνίδα μάνα δεν το κάνει; Τα κλασικά φιλιά κλάματα.. Φίλιουνται, αγκαλιάζονται..

Άραξα και στην πλατεία του χωριού, είδα όλο το σοι και πέρασα υπέροχα! Το πιο σημαντικό; Δεν κοίταξα το κινητό μου τηλέφωνο ούτε μια στιγμή. Μα, αυτό ήταν απίθανο! Αποκόβεσαι για λίγο από την τεχνολογία και την πίεση της πόλης.. Ηρεμεί η ψυχή σου.. Καλά δεν έλειψαν και τα κλασικά κουτσομπολιά του χωριού.. ήμουν σίγουρη αλλά δεν δίνω σημασία και απλά γνέφω με το κεφάλι.. «άσε μας κουκλίτσα μου να πιούμε τον ελληνικό μας με την ηρεμία μας..», τελικά το παίρνει το «μήνυμα» και αφήνομαι κάτω από το πλατάνι του χωριού, γεμάτη ηρεμία και γαλήνη απολαμβάνοντας την καφεΐνη και τον δροσερό αέρα. Yeah!

Τις ρίζες μας είναι ωραίο να τις θυμόμαστε που και που αλλά και να δίνουμε χαρά σε ανθρώπους που έχουν πολύ καιρό να μας δουν. Υπάρχει η δουλειά, οι υποχρεώσεις, μηδενικός χρόνος.

Αλλά όταν βρεθεί.. κάνε και εσύ μια επιστροφή στο χωριό!

Αξίζει σου λέω..

mm
Πάντα μου άρεσε η πένα ,αλλά για αρκετά χρόνια ως φοιτήτρια με κέρδισε η τεχνολογία. Περνώντας τα χρόνια έβλεπα ότι η κλήση μου και η μεγάλη μου αγάπη και τρελά ήταν η γραφή! Κάθε είδους.. ξεκίνησα ερασιτεχνικά με ένα μπλοκ μόδας ( γιατί πάνω από όλα είμαι και γυναίκα) και έτσι έβλεπα ότι η επίσκεψη γινόταν όλο και πιο δυνατή, εκεί ενθουσιάστηκα. Το 2013 ξεκίνησα δειλά-δειλά την σχολή Δημοσιογραφίας του ομίλου ΑΝΤ1, και από τότε έγινε η ταυτότητα μου μέχρι και σήμερα. Η αγάπη που έγινε λατρεία! Συνεργάστηκα με εφημερίδες στην επαρχία και συνέχισα με συνεργασίες αθηναϊκών site με αξιόλογα ονόματα όπως της Σοφίας Τσίπα αλλά και της Φαιή Σκορδά κ.α. Πήρα την ρεβάνς και από τότε έμεινα στην πόλη μου με συνεργασία του larisaevents.gr όπου πλέον αρθρογραφώ. Η τεχνολογία πάντα σιγοκαίει μέσα μου και δεν την απαρνιέμαι.. Αγαπημένο μότο στην ζωή μου : Όταν αγαπάς κάτι πολύ,μόνο τότε μπορείς να το κάνεις και σωστά! Λέξεις που μου «καίνε» το μυαλό: έλλειψη οργάνωσης , ωράριο, πλήξη, αδιαφορία, ασυνεννοησία, αγροστροφία.