Χωρίς κατηγορία

Επιστροφή στο χωριό!

stani - Επιστροφή στο χωριό!

56Σου έρχεται στο μυαλό 15 Αύγουστος, κλαρίνα , πανηγύρια..

Δεν έχεις και άδικο.. Έτσι είπα και εγώ να επισκεφτώ το γλυκό μου χωριουδάκι το περασμένο Σου Κου μετά από άπειρους μήνες.. βασικά νόμιζα ότι δεν υπήρχε καν στον χάρτη πια, αλλά λέω ας κάνω μια προσπάθεια να πάω.( Υπερβολική!)

Ξεκινώ από μέσα στην χαρά, έτοιμη να πάρω τον βουνίσιο αέρα μου, χωριάτικος αέρας, άλλη αίσθηση πως να το κάνουμε. Σταματώ σε ένα κεντρικό καφέ της πόλης προμηθεύομαι καφέ (γιατί ποιος ξέρει αν βρω στο και τι θα βρω..) και «βάζω πρώτη» και φεύγω..

Περνώ τους επαρχιακούς δρόμους όλο καμάρι, θα δω το σοι μου (παίζει και να μην με γνωρίσουν βέβαια..) και καταλήγω πάνω στις στροφές του βουνού. Εκεί αρχίζει ένα κοπάδι σκύλων να με παίρνει από πίσω αλλά σιγά μην χαμηλώσω το , άστα να γαυγίζουν. Ξαφνικά μπροστά μου μια αγελάδα «μεταλλαγμένη», τι στο καλό τι τις ταΐζουν και είναι 10 μέτρα; ( σκέφτηκα) . Περνώ το κοπάδι με τις «μεταλλαγμένες» αγελαδίτσες και προχωρώ στον δρόμο μου, ωπ κατσίκες, σταματώ και πάω πιο σιγά «κάτσε μην μαζέψω καμία από κάτω και με κυνηγαεί ο κυριούλης με την μαγκούρα!» , δεν παίζεις με αυτά!

Τελικά, μετά από κανα μισάωρο και αφού κατάφερα να ανοίξω το παράθυρό μου να μπει «φρέσκος» αέρας, βλέπω ταμπέλα του χωριού. Επιτέλους!

s 7 9 - Επιστροφή στο χωριό!Φτάνω στο πατρικό σπίτι του πατέρα μου. Πολλές παιδικές αναμνήσεις αλλά.. βλέπω καλά; Η γιαγιά μου στην πόρτα με χαιρετά με το μαντίλι; Τι στο καλό, ήρθε η «ξενιτεμένη από Αυστραλία;». Εμ, βέβαια σύρμα από την μάνα μου « έρχεται το παιδί», ποια ελληνίδα μάνα δεν το κάνει; Τα κλασικά φιλιά κλάματα.. Φίλιουνται, αγκαλιάζονται..

Άραξα και στην πλατεία του χωριού, είδα όλο το σοι και πέρασα υπέροχα! Το πιο σημαντικό; Δεν κοίταξα το κινητό μου τηλέφωνο ούτε μια στιγμή. Μα, αυτό ήταν απίθανο! Αποκόβεσαι για λίγο από την τεχνολογία και την πίεση της πόλης.. Ηρεμεί η ψυχή σου.. Καλά δεν έλειψαν και τα κλασικά κουτσομπολιά του χωριού.. ήμουν σίγουρη αλλά δεν δίνω σημασία και απλά γνέφω με το κεφάλι.. «άσε μας κουκλίτσα μου να πιούμε τον ελληνικό μας με την ηρεμία μας..», τελικά το παίρνει το «μήνυμα» και αφήνομαι κάτω από το πλατάνι του χωριού, γεμάτη ηρεμία και γαλήνη απολαμβάνοντας την καφεΐνη και τον δροσερό αέρα. Yeah!

Τις ρίζες μας είναι ωραίο να τις θυμόμαστε που και που αλλά και να δίνουμε χαρά σε ανθρώπους που έχουν πολύ καιρό να μας δουν. Υπάρχει η δουλειά, οι υποχρεώσεις, μηδενικός χρόνος.

Αλλά όταν βρεθεί.. κάνε και εσύ μια επιστροφή στο χωριό!

Αξίζει σου λέω..

mm
Ως Δημοσιογραφος-αρθρογραφος τρελαινομαι για την πενα! Αγαπω την φαντασια και την καλαισθησια, με λενε πεισματαρα και εχουν δικιο τελικα.. Οταν κανεις αυτο που αγαπας μονο τοτε το κανεις σωστα. Πεισμα, δημιουργικοτητα, στυλ και σεβασμος και το deal εκλεισε. Larisaevents.gr here we go!