Μεσάνυχτα και κάτι

Οι δικές σας ιστορίες | Η απόσταση δεν σημαίνει τίποτα όταν ο άλλος σημαίνει τόσα πολλά για σένα.

Your stories. Μας γράφει η Χρύσα,

Απόψε γράφω για τη φιλία. Όχι γενικά και επ’ αορίστου αλλά συγκεκριμένα για την δική μας φιλία. Για μια βαθιά φιλία που όταν ο άνθρωπος γίνεται τόσο δικός σου, η σχέση σας θα χωρέσει χιλιομετρικές αποστάσεις και χρονικά διαστήματα χωρίς να είναι ο ένας μέσα στη ζωή του άλλου.

Ξέρεις, είναι μεγάλη υπόθεση να θεωρείς κάποιον άνθρωπο τόσο δικό σου, που παρ’ όλο που πλέον δε βρίσκεται δίπλα σου, δε μοιράζεται την καθημερινότητά σου, έχει χτίσει μια δικιά του ζωή, σε μια άλλη πόλη, με κάποιους άλλους ανθρώπους, εσένα στην καρδιά σου να κατέχει εκείνη την πρωταρχική θέση της πιο αγαπημένης φίλης.

Λένε ότι όταν μια φιλία διαρκέσει εφτά χρόνια, είναι καταδικασμένη να διαρκέσει για μια ολόκληρη ζωή. Εμείς μετράμε ήδη δύο χρόνια και συνεχίζουμε στο τρίτο. Άλλα τέσσερα χρονάκια δεν είναι τίποτα για μας. Σωστά;

Με την αγαπημένη μου φίλη πέρασα  πολλά. Σε μικρό χρονικό διάστημα αλλά ήταν σαν να ζούσαμε στιγμές μιας ζωής. Βλέπεις, είμαστε και οι δύο τόσο έντονοι χαρακτήρες που τα ζούσαμε όλα στο έπακρον! Ξέρω πως κάθε φόρα που έρχεται το τέλος του καλοκαιριού θα είμαστε σε διαφορετικές πόλεις, πολλά χιλιόμετρα μακριά αλλά δε με στεναχωρεί καθόλου αυτό το γεγονός. Ήξερα από τότε ότι θα περάσω άπειρες ώρες στο τηλέφωνο μαζί της για τις σχολές μας, για τα αγόρια μας, τις καινούριες μας φίλες και τα καινούρια μας προβλήματα σαν να ήμασταν σε μια ξαπλώστρα το καλοκαίρι και να πίναμε καφέ δίπλα-δίπλα.

Είναι, ξέρεις, πάρα πολύ δύσκολο να διατηρήσεις ακέραια την εμπιστοσύνη και τη θέση ενός ανθρώπου στη ζωή σου, όταν βρίσκεται τόσα χιλιόμετρα μακριά. Όταν έχετε διαφορετικές ζωές, με διαφορετικούς ανθρώπους. Είναι δύσκολο να συμβαίνει κάτι πολύ άσχημο ή πολύ όμορφο στην κολλητή σου και να μην μπορείς να είσαι δίπλα της σε πέντε λεπτά και να την πάρεις αγκαλιά . Με αυτούς, όμως, που σου βγαίνει αβίαστα, αυτοί είναι οι άνθρωποι της ζωής σου.

Αν με ρωτήσεις τι μου λείπει περισσότερο από την αγαπημένη μου φίλη, δε θα σου πω για τα ποτά που θα μπορούσαμε να πίνουμε τα Σαββατόβραδα ή για τους καφέδες τα πρωινά της Κυριακής. Θα σου πω γι’ αυτήν την ηρεμία μου φέρνει η παρουσία της. Είναι η ίδια ηρεμία που έχω όταν βρίσκομαι με την οικογένειά μου. Οι φίλοι, άλλωστε, είναι η οικογένεια που συνειδητά επιλέγουμε να βρίσκεται δίπλα μας.

Θα αντάλλαζα πολλούς συγγενείς που μένουν κοντά μου για μια ζωή δίπλα στους πραγματικούς μου φίλους. Άλλωστε, όπως λέει ο λαός, ο Θεός μας έδωσε τους καλούς φίλους σε αντάλλαγμα για τους κακούς συγγενείς.

Στην Γιώτα την αγαπημένη μου φίλη που ζει στην Αθήνα και μου λείπει πολύ.

Επιμέλεια κειμένου:Βίκυ Νικηφορίδου

Στείλτε μας και τις δικές σας ιστορίες, με το όνομά σας στο viky@larisaevents.gr

X