Ladies, Μεσάνυχτα και κάτι

Το κρεβάτι

κρεβατι 1 - Το κρεβάτι

Πριν από λίγες μέρες έφυγες. Χωρίς συναίσθημα, χωρίς να σταθείς στην πόρτα, χωρίς κάποια εξήγηση. Το μόνο που είπες ήταν ένα σιγανό «κάτι χάλασε».

Και σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθε σήμερα και η μέρα που θα αποχωριστώ το κρεβάτι μου. Κάτι έσπασε και εκεί, ένα ξύλο, ένα σίδερο, ένα συναίσθημα. Και έτσι πάει για πέταμα. Αυτή τη στιγμή είμαι καθισμένη στο πάτωμα απέναντί του και το κοιτάω και σκέφτομαι…

Αυτό το κρεβάτι είναι το πιο κοντινό μου «πράγμα» στον κόσμο. Σε αυτό πάνω έχω δει τα πιο όμορφα όνειρα. Σε αυτό πάνω έχω δει τους χειρότερους εφιάλτες.

Έχω αρρωστήσει τόσο που να νιώθω το κεφάλι μου να χάνεται μέσα στο μαξιλάρι. Έχω πέσει σε αυτό γελώντας στο τηλέφωνο με μία φίλη.

Έχω κάτσει «διαβάζοντας» τα μεσημέρια της τρίτης λυκείου. Έχω ξενυχτήσει κάτω από το πάπλωμα στέλνοντας μηνύματα ή ακούγοντας τραγούδια ως το πρωί.

Έχω λιώσει από τα δάκρυα για σένα τότε που δεν σε είχα, έχω χιλιοφιλήσει το στρώμα, σκεπτόμενη πως φιλάω τα χείλη σου.

Αργότερα, έκανα έρωτα μαζί σου πάνω του, ζαλισμένη από ευτυχία. Κυλίστηκα, ερωτεύτηκα, πέθανα. Το έχω δαγκώσει από τα νεύρα μου, του έχω ρίξει μπουνιές και κλωτσιές, έχω κρυφτεί για να ουρλιάξω.

Αυτό το κρεβάτι, εν μέρει, είναι η ζωή μου.Δεν θα το πετάξω τελικά. Βλέπεις εγώ δεν τα παρατάω τόσο εύκολα. Αποφάσισα να το κρατήσω, να το διορθώσω. Όλα διορθώνονται άλλωστε. Ακόμη και σπασμένα ξύλα, νεύρα, σίδερα και συναισθήματα. 

Σου άρεσε; Σχολίασέ το!