Μεσάνυχτα και κάτι

Γίνε άντρας φίλε Λαρισαίε

lD1TL1qgjplzo1 r1 1280 - Γίνε άντρας φίλε Λαρισαίε

«Είναι πρωί, ώρα εφτά, γυρίζουν σκέψεις και ποτά μέσ’ το κεφάλι, φτάνει σου λέω, αρκετά, είσαι το πριν και το μετά».

Κάπως έτσι θα ήθελα να ξεκινήσω αυτό μου το κείμενο. Μια επίκληση στην αυθεντία του αγαπημένου του ελληνικού κοινού, τροβαδούρου Πάνου Κιάμου και του πονεμένου, διαδικτυακού μου, Λαρισαίου, φίλου Άρη είναι must.

Άλλη μια κοινοποίηση εν ώρα εφτά τα ξημερώματα από εσένα. Σίγουρα δεν ήσουν στα μπουζούκια και σίγουρα δε γύριζαν αλκοόλια μέσα στο κεφαλάκι σου.

Θέλω να σε πληροφορήσω κάτι εξαρχής, γιατί οι καλοί λογαριασμοί κάνουν και τους καλούς φίλους. Κάνω βόλτες στο προφίλ σου και εμπνέομαι, μου δίνεις το έναυσμα και γράφω.

Όχι, δε με αγγίζει καθόλου ο φαινομενικός σου πόνος. Σιχαίνομαι την κλάψα και έχω να σου επισημάνω το εξής. Δεν είμαι μόνο εγώ, αλλά οι περισσότερες, αν όχι όλες οι γυναίκες του πλανήτη.

Facebook. Από διαδικτυακός «ελευθερωτής» απόψεων και ιδεολογιών σε κράχτρα, προξενήτρα και ψυχολόγο. Τουλάχιστον στο τελευταίο γλιτώνεις και λεφτά. Ο καλύτερός σου φίλος, ο «bro» σου να το πω λαϊκιστή, η μανούλα, η παρηγορήτρα σου.

Απόψε, δε θα ασχοληθούμε με τίποτα από όλα αυτά. Θα μιλήσουμε για μια νέα φόρμα που εσύ εφηύρες Άρη και νιώθεις τόσο υπερήφανος γι’ αυτό.

H προώθηση ενός υποτιθέμενου πόνου και οδυρμού, ώστε να την κάνεις να γυρίσει πίσω, να ξανασκεφτεί το μεταξύ σας, ή έστω να σε προσέξει. Τι μάστιγα έχει γίνει αυτό το φαινόμενο!

Φίλε  Άρη, μη λυπάσαι. Δεν είσαι μόνο εσύ. Είναι άλλοι τόσοι οι συνοδοιπόροι σου. Γιώργηδες, Μιχάληδες, Αντρέες. Ναι, ναι. Όλοι αυτοί που προσωπικά ονομάζω τις «γυναικούλες της νέας εποχής».

Καρράς, Παντελίδης, Μαζωνάκης παρελαύνουν στο προφίλ σου γιατί είσαι και πολύ σκληρός «να ‘ούμε», όμως ταυτόχρονα motivational quotes του τύπου «άφησέ με να μείνω σε μια γωνιά της ευτυχίας σου» από Ρίτσο, ή  «ό,τι αξίζει, πονάει και είναι δύσκολο», από Πλιάτσικα, παρελαύνουν επίσης, γιατί στο πολύ, πολύ βάθος είσαι και ένα γλυκό, τοσοδούλικο αρκουδάκι με πληγωμένα αισθήματα.

Και όλα αυτά γιατί; Για να τα δει το Μαράκι! Να στεναχωρηθεί με τη «σοβαρή», ψυχολογική σου κατάσταση, να ανησυχήσει, να σκεφτεί πως κατά βάθος είσαι καλό παιδί και να επαναπροδιορίσει τη σχέση σας, κλικάροντας «λάικ».

Άκυρο. Έστω να σε προσέξει αποζητάς. Παραδέξου το. Έστω! Να σου δώσει σημασία. Κάποια ψίχουλα αγάπης.

Δεν είναι κρίμα φίλε  Άρη, Νίκο, Γιάννη; Ναι, όντως, πουλάει ο συνδυασμός «σκληρού και γλυκού».

Σας θέλουμε και αλήτες, σας θέλουμε και τρυφερούς. Αλλά από το Facebook, τι να το κάνουμε; Printscreen, φόντο στο κινητό μας και ύπνος αγκαλίτσα με αυτό;  Δε νομίζω.

Είναι γεγονός, πως πλέον το φαινόμενο της φεισμπουκικής λύπησης για να γυρίσει πίσω η γατούλα κατάντησε γελοίο. Το Μαράκι φίλε μου, αν δε χτυπήσει από εσένα επίμονα και αναπάντητα το κινητό του, δε θα «κολλήσει».

Πήγαινε κάτω από το σπίτι της, βάρα τα κουδούνια, σήκωσε τη γειτονιά στο πόδι. Γίνε ενοχλητικός. Στείλε της γράμματα και σοκολάτες. Γίνε ρομαντικός. Απήγαγε τη φανερά και χώσε την αβίαστα στο αυτοκίνητό σου. Και μετά πνίξε τη στα φιλιά.

Γίνε αλήτης. Γίνε κάτι, κάνε κάτι και επιτέλους ξεκόλλα από την οθόνη του υπολογιστή σου. Γίνε άντρας.

Το Μαράκι, έτσι σε γνώρισε. Αυτό θα εκτιμήσει, αυτό θα τη συγκινήσει. Δε θα την αγγίξει να δει την κατάσταση στο προσωπικό σου προφίλ, «γύρνα πίσω θα πεθάνω, έχω αρχίσει και τα χάνω –νιώθει εξαντλημένος –πίνει Johnny με δύο παγάκια αυστηρά».

Υπάρχει μια έννοια που ονομάζεται «αυτοσεβασμός». Αν τη γνωρίζεις και έχεις μέσα σου έστω και λίγο από αυτό, άσε τα ψόφια και κοίτα να πάρεις τα πάνω σου. Έτσι, θα σοβαρευτεί και το «φαίνεσθαί» σου.

Όμως σε παρακαλώ, όχι άλλος πόνος. Όχι άλλος Κιάμος. Όχι άλλο κάρβουνο.

Όχι άλλα γλυκανάλατα ψευτοδιανοούμενα του τύπου, «έμαθα στη ζωή μου πως η αγάπη», μπλα μπλα μπλα!

Στείλτε μας και τις δικές σας ιστορίες, με το όνομά σας στο viky@larisaevents.gr

 

mm
Βορειοελλαδίτισσα, φοιτήτρια και ανήσυχο πνεύμα που την ζωή μου ομορφαίνουν το γέλιο, ο χορός, η βροχή, η αρθρογραφία και τα ταξίδια. May the force be with you my jedi!