Ladies, Μεσάνυχτα και κάτι

Σαν τη Λάρισα πουθενά, σαν εσένα κανείς!

201508300755331549 - Σαν τη Λάρισα πουθενά, σαν εσένα κανείς!

«Σαν τη Λάρισα πουθενά, σαν εσένα κανείς». Αυτό σου είχα γράψει στο τελευταίο μου μήνυμα και χθες βράδυ που σε είδα το επιβεβαίωσα.

Η Λάρισα είναι η πολη μας. Για πάντα εδώ θα βρισκόμαστε, τυχαία ή όχι, πάντα θα μας τράβα κοντά της. Δεν ξέρω τι έχει αυτή η πόλη και δεν μπορούμε να την αποχωριστούμε με τίποτα. Γυρίσαμε και οι δύο πολλά μέρη όμως πάλι εδώ πάντα εδώ καταλήγουμε.

Η Λάρισα δεν είναι έρωτας, είναι καψούρα, σε μεθάει, σε βασανίζει αλλά όσες φορές και να σε καταστρέψει άλλο τόσο θα την αγαπάς.

Γι’αυτό σου μοιάζει. Κι εσύ σαν τα βράδια της είσαι. Χαοτικά, με μυρωδιά ποτού, καλοκαιριού και καπνού, με μυρωδιά χειμώνα και αγωνιάς, με το απαγορευμένο παντού, με ειλικρίνεια, με νιάτα.

Έχει περάσει καιρός από την ιστορία μας σ’αυτό το μέρος, υποσχεθήκαμε και οι δύο να ξεχάσουμε και να προχωρήσουμε. Αδύνατον.
Όπως δεν μπορω να αποχωριστώ την πόλη μου, έτσι και εσένα. Στο πρόσωπο σου βλέπω την ζωντάνια της Ταχυδρομείου, το ρομαντισμό του Φρουρίου, τα καλοκαίρια στον Αγιόκαμπο. Μην κάνεις αυτή τη γκριμάτσα απαξίωσης. Μαζί τα ζήσαμε αυτά δεν γίνεται να τα ξεγράψω ετσι απλά.

Σ’ αγαπώ και αυτό δεν αλλάζει με ένα χωρισμό. Πάντα σε σένα γυρίζω , όπως και όπου και αν ταξιδέψω, πάλι εδώ θα με βρεις. Φαίνεται ότι είναι γραφτα κάποια πράγματα.
Εγώ θα ξεκινούσα ξανά μαζί σου, σ’αυτή την ίδια πόλη, με τους όμορφους ανθρώπους και με τη ζωή της.

Τώρα, μετά από τόσο καιρό, κατάλαβα το λάθος μας. Ήμασταν συγκρατημένοι. Και προς τη Λάρισα κι ο ένας προς τον άλλο.

Άσε τις χαζομάρες πια. Αυτή η πόλη είναι εδώ για να τη χαρούμε κι ο έρωτας εδώ για να τον ζήσουμε. Τώρα εσύ, άμα επιμένεις σε δήθεν εμπόδια… Τι να σου πω… Μετακόμισε! Βλέπεις η Λάρισα δεν σηκώνει τους μίζερους μωρό μου! Ούτε κι εγώ!

Σου άρεσε; Σχολίασέ το!