Μεσάνυχτα και κάτι

Στην Λάρισα, κάτω από τον ίδιο ουρανό

8SyBa1rw3fqbo1 1280 1024x671 - Στην Λάρισα, κάτω από τον ίδιο ουρανό

Βράδυ. Αποφάσισα να βάψω σήμερα τη νύχτα. Δεν ξέρω τι χρώμα θα την κάνω, αλλά δε θα είναι πια μαύρη. Ήταν αρκετό καιρό. Μα πόσο καθοριστικά και τρομακτικά άγρια συνέβαλες εσύ σε αυτό! Εσύ, για να καταφέρω το αδιανόητο. Μα βιώνουμε έτσι και αλλιώς το αδιανόητο μαζί.

Η Κυριακή απέκτησε νόημα πλέον και η Δευτέρα δε φαντάζει πια μουντή. Είναι η αρχή της εβδομάδας, η πρώτη αγωνία που θα σε δω, η πρώτη αγωνία που θα συναντηθεί ξανά το βλέμμα μας. Ο καφές πιο ζεστός από ποτέ στα χέρια μου παρέα με την σκέψη σου. Αυτή η λάμψη, μέσα στα μάτια σου και το ρίγος που προκαλείται, όταν απλά μου χαμογελάς μέσα σε αυτό το χάος, που σκότωσε τον έρωτα.

Βράδυ. Το υποσυνείδητό μας χάθηκε μέσα στη νύχτα και το φεγγάρι ουρλιάζει. Για εμάς. Ερχόμαστε και φεύγουμε κάτω από τον ίδιο σκοτεινό ουρανό της Λάρισας, πεθαίνουμε και ανασταινόμαστε. Γνωριζόμαστε από την αρχή κι ερωτευόμαστε ξανά. Μέσα στο ολοσκόταδο. Ο κόσμος ερωτεύεται τη νύχτα, όταν το μοναδικό φως που του έχει απομείνει έρχεται από το φεγγάρι. Και εγώ ξανά εσένα.

Στείλτε μας και τις δικές σας ιστορίες, με το όνομά σας στο viky@larisaevents.gr

mm
Βορειοελλαδίτισσα, φοιτήτρια και ανήσυχο πνεύμα που την ζωή μου ομορφαίνουν το γέλιο, ο χορός, η βροχή, η αρθρογραφία και τα ταξίδια. May the force be with you my jedi!