Ladies, Μεσάνυχτα και κάτι

Να μην ξέρουν αν είστε φίλοι ή ζευγάρι

8966b2359389d723aac668905d7d7a31 - Να μην ξέρουν αν είστε φίλοι ή ζευγάρι

«Το καλύτερο είναι όταν δεν μπορούν να καταλάβουν αν είστε φίλοι ή ζευγάρι.»

Αυτό μου είχες γράψει σε ένα μήνυμα και με είχαν πιάσει τα γέλια γιατί μεταξύ μας, όντως δεν ξέραμε αν ήμασταν φίλοι ή ζευγάρι.
Ζευγάρι σίγουρα δεν ήμασταν, φίλοι επίσης σίγουρα δεν ήμασταν…. Μην με παρεξηγείς, μπορεί να κάνω λάθος, αλλά φίλοι που ζηλεύουν ο ένας για τις κατακτήσεις του άλλου είναι φίλοι; Και ζευγάρι που γελά τόσο πολύ, που πειράζει ο ένας τον άλλο χοντρά, χωρίς όμως ποτέ να υπάρξουν παρεξηγήσεις και εξηγήσεις είναι ζευγάρι;

Σίγουρα ξεκινήσαμε από τη φιλία. Είχα έρθει πρόσφατα στην Λάρισα και αρχίσαμε τις βόλτες, βλέπεις ανέλαβες την ξενάγησή μου. Είχαμε γνωριστεί μέσω τρίτων. Νομίζω ότι τις πρώτες τουλάχιστον δέκα φορές που είχαμε βγει ήμουν υπερβολικά χαρούμενη γιατί είχα βρει ένα φίλο σαν εσένα. Από εκεί που ήμουν πάντα η σωστή, η σοβαρή, η σνομπ πολλές φορές,  ήρθες εσύ και τα άλλαξες όλα.

Δεν τα περίμενα όλα αυτά που έκανα. Ξαφνικά τα ποτά μου όταν  έβγαινα ήταν δύο, άντε τρία, έγιναν έξι. Από εκεί που ο χορός μου ήταν διακριτικός δίπλα στην καρέκλα μου, τώρα χόρευα πάνω σε τραπέζια, αγκαλιά με φίλους άγνωστους! Κατάφερες να με κάνεις να χαίρομαι την κάθε στιγμή,  εντάξει ίσως και με λίγη καταστροφή μέσα, αλλά σίγουρα με έμαθες να ζω.

Εγώ πάλι δεν ξέρω αν σε βοήθησα σε κάτι ιδιαίτερο. Ίσως στις αρχές που με ένιωθες και εσύ μόνο φίλη σου να σε έμαθα να προσέχεις. Να προσέχεις τις κακοτοπιές,  να αποφεύγεις τα μπλεξίματα, να μάθεις να ζεις λοιπόν και εσύ χωρίς τα έξι, εφτά ποτά, αλλά με μάξιμουμ ένα δύο.
«Τι τον έχεις;» με ρωτούσαν όλοι. «Φίλος μου» απαντούσα «κολλητός». Ναι με ρώταγαν τι σε έχω και η συνέχεια ήταν γέλια και κοροϊδίες. Ώσπου ήρθε η στιγμή που όλοι αυτοί βγήκαν σωστοί.

Δεν θυμάμαι ποιο βράδυ ήταν, ούτε σε ποιο μαγαζί της Λάρισας είχαμε βγει, όταν ξαφνικά μέσα στο χάος με κοίταξες και απλά, εντελώς απλά, λες και ήταν φυσικό, με φιλήσες. Δε σε ένοιαζε αν μας είδε κάποιος. Αυτό νομίζω θαύμαζα σε σένα από την αρχή. Δεν σε σταματούσε τίποτα, ούτε η γνώμη των άλλων, ούτε η δική μου! Ήταν μόνο το τι θα πεις, τι θες και τι θα κάνεις εσυ. Όταν με φίλησες μπορώ να πω ότι ένιωσα ανακούφιση, γιατί τον τελευταίο καιρό είχα τρομοκρατεί υποσυνείδητα, ότι μόνο εγώ ένιωθα κάτι παραπάνω. Ευτυχώς βγήκα λάθος.  Ο καλύτερος μου φίλος με φιλούσε σε ένα μαγαζί στη Λάρισα.

Και εκεί άρχισαν τα προβλήματα. Ατελείωτα μηνύματα μέχρι το πρωί όποτε δεν ήμασταν μαζί. Ατελείωτες σκηνές ζήλιας, γιατί σε ήξερα και με ήξερες πολύ καλά. Κανείς μας δεν έκανε για σχέση. Ήμασταν τα παιδιά που όλοι, μας  συμβούλευαν να μην μπλέξουμε. Και μπλέξαμε.
Μην πολυλογώ. Μου λείπεις. Είμαστε τόσο ηλίθιοι που επειδή δεν μας βγήκε το ερωτικό παρατήσαμε και τη φιλία μας. Μου λείπεις. Έλα  να ξεκινήσουμε από τη αρχή.
Μου λείπεις γιατί είσαι ο μόνος που με ήξερε τόσο καλά, σαν φίλος μου, και παρ’ολ’αυτά με ερωτεύτηκε.

Σου άρεσε; Σχολίασέ το!