Ladies, Μεσάνυχτα και κάτι

Ξέχασα να σου πω ευχαριστώ

b36d608dc1d5f76187d36be5934c85ad
Τόσα χρόνια παραπονιέμαι. Γιατί δεν ήμασταν ποτέ μαζί, γιατί δεν χορταίνουμε ο ένας τον άλλο, γιατί βάζουμε ψεύτικα εμπόδια στους εαυτούς μας… Γιατί δεν μου δείχνεις την αγάπη σου όπως στη δείχνω εγώ, γιατί δεν λιώνεις με ένα βλέμμα μου, γιατί δεν με διεκδικείς.

Παράπονα, παράπονα και δάκρυα, δάκρυα.

Τις προάλλες όμως μου φώναξες στο τηλέφωνο << σκάσε πια >> και μετά από κάποιες μέρες σε είδα τυχαία από μακρυά. Καθόσουν στη στάση ενός λεωφορείου, με τα ακουστικά σου και το μαύρο σου μπουφάν κουμπωμένο ως πάνω.

Στην αρχή έκανα να τρέξω προς το μέρος σου μα ξαφνικά σταμάτησα. Κοίταξα τη μοναξιά σου και ένιωσα την ανάγκη να σου πω κάτι ειλικρινές.
Ήρθα αργά προς το μέρος σου, δεν με είχες δει, σε φίλησα στο λαιμό. Ξαφνιάστηκες και γύρισες.

<< Τόσα χρόνια όλο σου λέω πράγματα. Πολλά και ανούσια. Μέσα σε όλα ξέχασα να σου πω ένα ευχαριστώ. Πρόσεξε τα λόγια μου αυτά, είναι πιο ειλικρινή από τα κλάμματα και τα ξεσπάσματά μου.

Σ`’ ευχαριστώ γιατί αν δεν υπήρχες δεν θα ερωτευόμουν. Δεν θα έκλαιγα, δεν θα ένιωθα τη λύτρωση των δακρύων.

Σ`’ ευχαριστώ γιατί πια εκτιμώ την παρουσία σου και εσύ τη δική μου.

Σ`’ ευχαριστώ που δεν μιλάς πολύ και παρ’´όλα αυτά, ξέρω τα πάντα για σένα και ευχαριστώ που δεν με έχεις βαρεθεί ή «χτυπήσει» ακόμη.

Ευχαριστώ για κάθε σταγόνα, για κάθε μήνυμα που έστειλα και δεν απάντησες, για κάθε ποτήρι που ήπια και για κάθε τσιγάρο που έκανα για σένα. 

Σ´’ευχαριστώ για την καταστροφή που μου χάρισες.

Είναι σπουδαίο να νιώθεις τόσα, από έναν άνθρωπο, που πιθανώς, δεν νιώθει τίποτα. >>

Στείλτε μας και τις δικές σας ιστορίες, με το όνομά σας στο viky@larisaevents.gr