Ladies, Μεσάνυχτα και κάτι

Οι σωσίες σου

08f49577e6bd3d00c878628e0cd6469d

Δεν κοιμάμαι τα βράδια τελευταία και σκέφτομαι. Μην ξεγελιέσαι, δεν μου λείπεις εσύ, απλά υποφέρω γιατί παντού βλέπω σωσίες σου. Αυτός είναι ο αληθινός πόνος, όποια γυναικα και να ρωτήσεις. Όταν ερωτέυεται βλέπει μόνο έναν άντρα.

Δεν έχω ανάγκη να σου πω οτι είμαι ερωτευμένη, ούτε ότι σ’αγαπώ. Ζήτω συγνώμη γιατί αύτη η λεξη, ίσως είναι η ιερότερη όλων και μένα μου φαίνεται τόσο λίγη, τόσο τιποτένια μπροστά σε…αυτό. Αυτό που έχω μέσα μου. Ναι λοιπόν, πολυχρησιμοποιημένο και βρώμικο μου μοιάζει το σ’αγαπώ και δεν θέλω ούτε να στο λέω ούτε να μου το λες.

Πάνε πολλές νύχτες που μένω ξάγρυπνη στο σκοτάδι περιτριγυρισμένη από σκιές σου. Και το πρωί στο λεωφορείο, και το βραδύ στην Ταχυδρομείου, όπου δεν υπάρχουν φώτα ακούω τα βήματα σου. Παντού εσύ.
Μια κίνηση, ένα βλέμμα, εκείνο το δερμάτινο που ξαφνικά έγινε της μόδας και όλοι το φοράνε… Μετράω. Ένας εσύ στο Φρούριο, δυο εσύ στο μαγαζί μας, τρεις στη Βόλου, τέσσερις στο Αλκαζάρ, δέκα στη σκέψη μου. Θεέ μου, πόσο δύσκολα είναι τα ανθρώπινα συναισθήματα.
Πέφτω πάνω σε άγνωστους δήθεν καταλάθος, μέσα μου όμως προσεύχομαι, εγώ, η αδιάφορη για κάθε τι, έφτασα να προσεύχομαι, να ‘σαι εσύ. Και ποτέ δεν είσαι και εγώ συνεχίζω να «σκοντάφτω » σε ανθρώπους και συνέχιζω να μετράω τους εαυτούς σου που συναντώ κάθε μέρα, και ενώ είναι τόσοι πολλοί κανείς δεν είναι αρκετός.
Ήμασταν εγωιστές; Αδιάφοροι; Πολύ ερωτευμένοι; Δεν ξέρω, βαρέθηκα να προσπαθώ να μας χαρακτηρίσω. Αχαρακτήριστοι αυτό είμαστε. Έμαθα βρήκες μια άλλη κοπέλα. Χάρηκα στην αρχή και μετά όταν πήρα το μήνυμα σου απογοητεύτηκα.
«Είμαι καλα » είπες, «σου μοιαζει».
Κενό. Ώστε και ‘συ σωσία βρήκες; Γιατί δεν αντέχουμε το αυθεντικό αγάπη μου; Να ‘μαστε τώρα, εσύ με εκείνη και ‘γω με τους πολλούς να προσπαθούμε να αντικαταστήσουμε τον πίνακα με φτηνά αντίγραφα. Κρίμα, και πάντα είχα την αίσθηση ότι ηξέρες από τέχνη.