Sex & Σχέση, Μεσάνυχτα και κάτι

Ο έρωτας θέλει την αλητεία του!

wehi1rti241o1_500

Αρκεί ένας άνθρωπος και μια αυθόρμητη στιγμή να φέρουν τον κόσμο ανάποδα. Αρκεί ένα «κατέβα, είμαι από κάτω» ή ένα «σε περιμένω στο σημείο μας» ή «πάρε μπουφάν, φύγαμε». Κι ας μην ξέρεις πού πας, πού πάτε, ούτε τι έχει στο κεφάλι του όταν στο ζητάει, ούτε πότε θα γυρίσετε. Τα ραντεβού που κανονίζονται δέκα λεπτά πριν, είναι εκείνα που θα θυμάσαι για πάντα.

Όταν τολμήσεις να πεις «ναι» σε κάτι που σε έπιασε εντελώς απροειδοποίητο και τελικά έγινε μια απ’ τις ωραιότερες αναμνήσεις, τότε ξέρεις ότι έκανες το σωστό. Γιατί παρ’ όλο που σε βρήκε απροειδοποίητο, ήσουν ο εαυτός σου πιο πολύ απ’ οποιαδήποτε άλλη φορά.
Τα ραντεβού που δεν πρόλαβες να σκεφτείς τι να φορέσεις για ν’ αρέσεις, που δεν αναζήτησες λόγους να πας, αυτά που δεν αναρωτήθηκες τι να πεις ή τι να κάνεις. Αυτά που κανένα μέρος ή ώρα δεν προγραμματίστηκαν, αλλά που ήξερες μόνο πως ό,τι κι αν έκανες εκείνη τη δεδομένη στιγμή θα ήθελες να το κάνεις με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο. Ίσως να είναι άνθρωπος του παρόντος σου, ίσως κάποιος απ’ το παρελθόν σου ή ίσως αυτός που θα σημαδέψει το μέλλον σου.

Στα απρόοπτα ραντεβού φορτίζεις την ελευθερία και βάζεις μπροστά τ’ απωθημένα να τα ζήσεις «για όσο». Στέκι δικό σας ή κάτω απ’ τον ουρανό, δεν κάνει τη διαφορά. Ούτε αν έχετε τιμόνι να σας πάει ή τα δυο σας πόδια. Σπουδαίο είναι που θα ‘σαι χωρίς φρένα με εκείνον ή εκείνην που στα κάνει όλα διαφορετικά. Να παίρνετε σβάρνα κάθε σοκάκι και πλατεία, κάθε ψηλό σημείο της πόλης, μέρα είτε νύχτα, να μεθάτε, να τραγουδάτε, να ερωτεύεστε ξανά και ξανά και να φτιάχνετε έτσι το δικό σας παραμύθι.

Ο έρωτας θέλει την αλητεία του. Ούτε ωραία φορέματα, ούτε ακριβά μαγαζιά. Θέλει το άγνωστο, το απρόβλεπτο, θέλει γέλιο, θέλει φιλί και μπλέξιμο χεριών. Θέλει την απόδραση δύο ανθρώπων που τους φτάνει να ‘ναι μαζί. Η στιγμή τους να φυλακίζει κάθε δευτερόλεπτο. Ό,τι κι αν σε απασχολεί, τελειώνει εκεί ακριβώς που ξεκινά μια βόλτα και κανένα παρελθόν ή μέλλον να μην χωράει εκεί τριγύρω. Θα ‘χεις να θυμάσαι αυτές τις βόλτες που κανονίστηκαν την τελευταία στιγμή και πάντα θα φέρνουν ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη. Ήταν αρκετό που ήσουν σε κείνη την αγκαλιά, που γίνατε πάλι παιδιά, που τολμήσατε, αλητέψατε και πάνω απ’ όλα που βρεθήκατε μαζί.

Τα καλύτερα είναι τα ξαφνικά. Αυτά που προσφέρουν έντονες στιγμές που δεν καταφέρνουν να φέρουν ολόκληρα χρόνια. Προσφέρουν ξεβόλεμα απ’ τα συνηθισμένα για να φέρουν τα πάνω κάτω. Κι αυτό όσο σε τρομάζει, άλλο τόσο υπέροχο είναι.

mm
Βορειοελλαδίτισσα, φοιτήτρια και ανήσυχο πνεύμα που την ζωή μου ομορφαίνουν το γέλιο, ο χορός, η βροχή, η αρθρογραφία και τα ταξίδια. May the force be with you my jedis!