Citylife, Λάρισα

Λάρισα – Κάθε στενό & δρόμος μια ανάμνηση

dsc_0333

Είναι εκείνες οι νύχτες με πανσέληνο που βρέθηκες να περπατάς για ακόμα μια φορά σαν τουρίστας στην ίδια σου την πόλη σε αυτή τη πόλη που τόσο αγαπάς ;

Δρόμοι που έχεις διασχίσει άπειρες φορές που έχεις περπατήσει καθημερινά. Η διαδρομή από τη δουλειά στο σπίτι & από το σπίτι στη δουλειά;

Αυτή τη φορά όμως δεν θα κόψεις δρόμο δεν θα είσαι βιαστικός. Θα αφήσεις τον εαυτό σου λίγο να περιπλανηθεί & να χαθεί  μέσα στα στενά εκτός τόπου και χρόνου. Λες και δεν είσαι εσύ αυτός που βαδίζει στα βήματα σου αλλά ίσως ένας εξωτερικός παρατηρητής που λύσσαξε να ζήσει την περιβόητη ιστορία σου. ; Άλλωστε :

«Η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονάει»

Εκείνα τα στενά όμως , τα δρομάκια τα σκοτεινά ;Οι δρόμοι της Λάρισας ε;  Τα περπάτησες απλά; Τα έζησες ολόψυχα; Πάγωσαν το χρόνο και σε περικυκλώνουν όλα μαζί , αναβιώνουν στη μνήμη σου &σε υποβάλλουν στη δοκιμασία να τα ξαναζήσεις έστω ακόμα και νοερά ;

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάνοντας μια βόλτα στη Λάρισα:

«Την αυγή μπορείς να την φτάσεις μόνο περπατώντας το μονοπάτι της νύχτας»

Καλά κατάλαβες, μιλάμε για τα δρομάκια τα στενά της πόλης που τόσο αγαπάς που τόσο καιρό περπατάς κάνεις τη βόλτα σου περνάς από το παγκάκι που παλιά στέγαζε η παρέα σου για πολύ καιρό πριν η καθημερινότητα καταφέρει να σε σκορπίσει. Συζητήσεις που στους έξω δεν έβγαζαν και πολύ νόημα, γέλια που ξυπνούσαν όλη τη γειτονιά και ατάκες γραμμένες πάνω σε μισοτελειωμένα κουτάκια από μπίρες.

Σε εκείνο το δρόμο, σε εκείνη τη γωνία που φαίνεται ίσα-ίσα φαίνεται μέσα στο σκοτάδι  μήπως έδωσες το πρώτο σου φιλί ; Eνα στο μέτωπο, ένα στο μάγουλο & ένα ακριβώς στα χείλη ;Μια ζωή θα το θυμάμαι πως:

«Οι άνθρωποι μπορεί να μη θυμούνται τι έκανες ή τι τους είπες, αλλά πάντα θα θυμούνται πώς τους έκανες να αισθανθούν»

Kλείνεις τα μάτια σου κάνεις την εικόνα και βρίσκεσαι εκέι μόνος. Μπορεί αυτό το «μόνος» να μην πονάει τόσο πλέον; Mπορεί να ανοίξεις τα μάτια & να χαμογελάσεις όπως έκανες παλιά; Θα θυμάσαι για πάντα όμως το τρίπτυχο σε εκείνη τη γωνία «Μέτωπο, μάγουλο, χείλη» Άλλωστε ,

«Η ευτυχία δεν είναι κάτι που βιώνεις, αλλά κάτι που θυμάσαι»

Άραγε θα τη θυμάσαι ; Γιατί εκεί στην ίδια γωνία , μετά από καιρό τα φιλιά πέταξαν από τρίπτυχο στο πρόσωπο σου και έγιναν δάκρυα. Ο κύκλος άρχισε σιγά σιγά να κλείνει και εκεί ακριβώς που άρχισε ίσως και λίγο παραπέρα αλλα ακόμα η καρδιά σου σφίγγεται κάθε φορά που περνάς από τα συγκεκριμένα σημεία . Λες και οι τοίχοι συντονίσθηκαν στη συχνότητα και εκπέμπουν συμβάντα από το παρελθόν σου. «Εκείνη δεν σε χρειάζεται. Έχει την ανάμνησή σου, που αξίζει περισσότερο από σένα»

Περπατώντας κάποια στιγμή φθάνεις στο σημείο να βρίσκεσαι σε αδιέξοδο αλλά σηκώνεις το κεφάλι και μπροστά σου απλώνεται το πιο όμορφο κομμάτι της πόλης στεφανωμένο από τα ρόδινα χρώματα της δύσης. Μια βαθιά εισπνοή , το ηλιοβασίλεμα και το μάτι σου αντικρίζει ορίζοντα και ανοίγει διάπλατα για να το χορτάσει.

Αψηφώντας την ώρα που περνούσε σαν κυνηγημένη δε σε ένοιαζε τίποτα εκτός από ότι η ζωή σου σε λίγα λεπτά έγινε πιο όμορφη.

«Κερδίζεις τα προς το ζην από αυτά που παίρνεις. Κερδίζεις τη ζωή από αυτά που δίνεις»

Λίγο πιο κάτω στη διάβαση κοντά στο φανάρι περνάει ένα αμάξι και ηχεί στη διαπασών εκείνο το μοναδικό τραγούδι, εκείνο που θύμιζε, πονούσε , νοσταλγούσε, σε καψούρεψε.

Οι εποχές περνάνε, οι συνθήκες αλλάζουν , ΕΣΥ ΑΛΛΑΖΕΙΣ.

Όταν όμως γυρνάς το μυαλό σου σε φέρνει σε εκείνα τα παλιά λημέρια , τους παλιούς νοσταλγικούς δρόμους, τα στενά δρομάκια νιώθεις ότι το μόνο που έχει αλλάξει είναι το παλτό σου, η ηλικία σου και η πινακίδα από το κομμωτήριο στο απέναντι πεζοδρόμιο.

Κάθε δρόμος της πόλης πλέον είναι :

Ένα κομμάτι της ζωής σου , ένα φιλί, ένας καβγάς, μια αδιαφορία, μια νύχτα με παρέα είτε μόνος περιπλανώμενος βυθισμένος στις σκέψεις σου είτε με παρεα, μια ερωτική ιστορία που ξεχάστηκε ; Εκεί όμως τα στενά , οι δρόμοι , τα μαγαζιά θα είναι και θα βρίσκονται μια ζωή για να στη θυμίζουν .

«Αρκεί ένα λεπτό για να ερωτευθείς, μια ώρα για να συμπαθήσεις και μια μέρα για να αγαπήσεις. Όμως μια ολόκληρη ζωή δεν αρκεί για να ξεχάσεις»

mm
Είμαι κάτοικος της Λάρισας, οργανωτική, επικοινωνιακή, μετρήσιμη, με κερδίζει το μυαλό, με κεντρίζει η ειλικρίνεια & με κρατά η εμπιστοσύνη !