Μεσάνυχτα και κάτι

Γιατί η νύχτα ανήκει στην Λάρισα!

14334492_176173342823324_3359679699906199552_n

Γιατί η νύχτα ανήκει στην Λάρισα. “Because the night belongs to lovers” και σε αυτή τη πόλη ταιριάζει αυτός ο στίχος. Το πρωτοερμήνευσε λοιπόν η Patti Smith το 1978 και δεν είχε και άδικο. Πολλοί εμπνεύστηκαν απ’ τη νύχτα μέσα στη νύχτα. Γιατί η νύχτα είναι ιερή, είναι μαγική, είναι απρόβλεπτη, συναισθηματική, ερωτιάρα.

Πολλοί από εμάς «ξυπνάμε» μόνο τη νύχτα. Υπολόγισε λίγο μετά τις 12 το βράδυ μέχρι λίγο πριν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου χτυπήσουν το παράθυρό σου. Τότε μόνο αισθανόμαστε ελεύθεροι, νιώθουμε ο εαυτός μας. Τα συναισθήματά μας απελευθερώνονται κι αυτά. Βγαίνουν απ’ τα κουτάκια που έχουν τοποθετηθεί με τάξη κατά τη διάρκεια της μέρας για να μη μας ενοχλούν.

Είναι εκείνες οι ώρες που όλα γύρω γίνονται ένα με το μαύρο πέπλο που έχει απλωθεί στις σκέψεις μας κι οι μόνοι φωτεινοί σηματοδότες είναι αυτά που νιώθουμε. Αυτά που μας κυριεύουν. Άλλοι το ονομάζουν έρωτα, άλλοι αγάπη, άλλοι χωρισμό, άλλοι απογοήτευση, πικρία, νοσταλγία, μελαγχολία. Οποιοδήποτε όνομα –κι επίθετο– και να έχει αυτό που σε κρατά ξύπνιο, να είσαι σίγουρος πως δεν είναι λάθος.

Δεν είναι λάθος που θες να πάρεις τηλέφωνο και να ομολογήσεις ένα «Σ’ αγαπώ», ένα «Μου λείπεις», ένα «Σε θέλω». Δεν είναι λάθος που επιθυμείς σαν τρελός να πας να βρεις τον άνθρωπό σου για να περάσετε μαζί το βράδυ τυλιγμένοι στα σεντόνια. Δεν είναι λάθος να σκέφτεσαι, να τον σκέφτεσαι, να τον αναζητάς. Δεν είναι λάθος να φέρνεις στο προσκήνιο μνήμες παλιές. Μνήμες που τους βάζεις ταφόπλακα όταν σε τυφλώσει και πάλι ο ήλιος.

Λάθος είναι να μην κάνεις αυτό που ποθείς. Λάθος είναι να μην εκφράζεσαι. Λάθος είναι να μη νιώθεις. Το χειρότερο συναίσθημα είναι το να μην έχεις συναίσθημα. Κι η νύχτα δεν τα συγχωρεί αυτά τα λάθη. Τα μεθυσμένα μηνύματα, τις επιπόλαιες και βιαστικές αποφάσεις υποκινούμενες απ’ το πάθος και τα χιλιόμετρα που μέτρησες για ένα και μόνο φιλί, θα τα συγχωρήσει. Την απάθεια και την αναισθησία, όχι.

Γι’ αυτό νιώσε άφοβα, τουλάχιστον όταν όλοι οι άλλοι κοιμούνται κυριολεκτικά ή μεταφορικά. Όταν σου βγει, τόλμησε το! Όταν οι μάσκες της ντροπής έχουν πέσει. Όταν το μόνο φως που έχεις να σε οδηγεί είναι η φωτιά που σιγοκαίει μέσα σου. Όταν το μαξιλάρι σου θα έχει ακούσει τη σιωπή σου να ουρλιάζει ή όταν το «Σε θέλω» που ψιθύρισες βρήκε αντίκρισμα με ένα «Κι εγώ»  μαζί με μια αγκαλιά.

Τη μέρα, λοιπόν, να αντιμετωπίζεις τον κόσμο γύρω σου και τη νύχτα τον κόσμο μέσα σου. «Ξύπνα» τη νύχτα κι ονειρέψου με ανοιχτά τα μάτια. Αφουγκράσου με καθαρή την ψυχή και δράσε με όλη σου την καρδιά. Τη νύχτα που σε παρασύρει να αφεθείς. Τη νύχτα που σε κάνει ήρωα. Τη νύχτα, πριν σε προλάβει το ξημέρωμα και γίνεις πάλι ένας όπως όλοι οι άλλοι που φορούν μάσκες!

mm
Βορειοελλαδίτισσα, φοιτήτρια και ανήσυχο πνεύμα που την ζωή μου ομορφαίνουν το γέλιο, ο χορός, η αρθρογραφία και τα ταξίδια.