Ladies, Μεσάνυχτα και κάτι

Ας πέθανουμε απ’τα γέλια

tumblr_n17i6zlhpp1tsx1ioo1_500

Μ’ αρέσει όπως έρχεσαι και φεύγεις. Σου δίνεις, άθελά σου, κάτι άπιαστο και όμορφο που ούτως ή άλλως είχες. Μ’ αρέσουν και αυτές οι μικρές συζητήσεις μας, που πια μπορούμε και γελάμε ο ένας με τα αστεία του άλλου και αγκαλιαζόμαστε από αληθινή αγάπη και όχι για ένα μακρόχρονο αντίο.

Είσαι και όμορφος όταν γελάς, μην το αρνείσαι και χαίρομαι που εγώ είμαι η αιτία του γέλιου σου.
Δεν με νοιάζει που πάλι δεν μπορώ να σε έχω στο εκατό τοις εκατό. Ή μήπως είναι η πρώτη φορά που όντως έχουμε ο ένας τον άλλο;

Τέλος πάντων δεν με νοιάζει, υποσχέθηκαμε άλλωστε ότι αυτή τη φορά δεν θα τα αναλύουμε όλα τόσο.
Τι άλλο ήθελα να σου πω…Α!ναι!

Μ`αρέσει και που τραγουδάμε τα ίδια τραγούδια και κοροϊδεύουμε ο ένας τη φωνή του άλλου.
Δεν φοβάμαι πια, γιατί πρώτη φορά δεν διστάζεις και εσύ.
Χαίρομαι, αλήθεια, που καταφέρνουμε και είμαστε έτσι μετά από όλα αυτά τα χρόνια.
Μ`αρέσει που πια δεν κρίνεις αλλά σιωπηλά ακούς και εγκρίνεις αυτά που λέω.
Μ`αρέσει που τόσο απότομα ανοιχτήκαμε και οι δυο, εγώ περισσότερο βέβαια, και εσύ λιγότερο αλλά δεν έχει σημασία.

Χαίρομαι γιατί μέσα σ’αυτή τη μοναξιά ξέρω ότι είσαι εκεί και ξέρεις ότι είμαι εδώ.
Και δεν ντρέπεσαι πια να με κοιτάξεις και εγώ δεν ντρέπομαι να κλάψω.
Δεν θα το αναλύσω αυτή τη φορά αλήθεια.

Αυτή τη φορά ας κάτσουμε απλά και ας πεθάνουμε.
Όχι από μοναξιά, πόνο, απογοήτευση.
Ας πεθάνουμε από τα γέλια.