Sex & Σχέση, Μεσάνυχτα και κάτι

Το καλοκαίρι μας στον Αγιόκαμπο

agiokampos 1024x1024 - Το καλοκαίρι μας στον Αγιόκαμπο

Άλλο ένα καλοκαίρι πέρασε και δε στάθηκε και μαζί με αυτό δε στάθηκες και εσύ. Είναι μία ιστορία όπως αυτές τις ερωτικές του καλοκαιριού. Είσαι με την παρέα σου, κανονίζεις να πας διακοπές και νομίζεις ότι γνωρίζεις το κορίτσι της ζωής σου. Μήπως όμως η ζωή σου είναι μόνο αυτές οι 5 μέρες;

Κάπως έτσι γνωριστήκαμε και εμείς, σε μια από τις ομορφότερες παραλίες της Λάρισας, στον Αγιόκαμπο. Η «φάση» αστεία, το μπαλάκι από τις ρακέτες κατά λάθος έπεσε στην ξαπλώστρα σου και εγώ απολογούμενος πήγα να το πάρω, μόνο που εσύ έκανες «παιχνίδια» και και δεν το έδινες.

Συνέχισα το παιχνίδι και εγώ και με θάρρος ζήτησα τον αριθμό σου. Εσύ αρνήθηκες και με ένα υπεροπτικό ύφος μου έδωσες το μπαλάκι πίσω σα να μου έλεγες να φύγω. Μάλλον όταν πήρα λίγο παραπάνω θάρρος, βαρέθηκες το «παιχνιδάκι» σου και είπες να συνεχίσεις την οποιαδήποτε αδιάφορη συζήτηση που είχες με την κολλητή σου πριν έρθω.

Η μοίρα όμως είχε άλλα σχέδια για εσένα, επέλεξε να με ξαναβρείς μπροστά σου. Το ίδιο βράδυ, στο μαγαζί που συχνάζεις με την παρέα σου. Μόλις με είδες να μπαίνω και σε κοίταξα, δυσανασχέτησες, δε θα κρύψω ότι το απόλαυσα. Γιατί τα απόλαυσα; Γιατί πήρα το θάρρος να «παίξω» και εγώ και να προσπαθήσω να σου αλλάξω γνώμη. Μόλις πήρα το πρώτο πότο, κατευθείαν πήγα δίπλα σου, εσύ δε χάρηκες και πολύ αλλά τελικά «πιάνοντας» την κουβέντα και «μαλάκωσες».

Η κουβέντα συνεχίστηκε έξω, σε αυτές τις πανέμορφες παραλίες που τη θάλασσα έλουζε το ασημί φως του φεγγαριού και μαζί με αυτό έλουζε και εσένα. Εσύ 19 χρονών και εγώ 21. Μου έλεγες πώς είναι η ζωή στη Λάρισα και πως περνάτε με την παρέα σου και εγώ απαντούσα με τη φοιτητική μου ζωή στο Ρέθυμνο.

Τα πράγματα εξελίχτηκαν όπως τα περιμέναμε. Μέτα τις ατέλειωτες συζητήσεις γνωριμίας στην παραλία, πήγαμε στο δωμάτιο μου. Έμενα στο εξοχικό του κολλητού μου, για καλή μας τύχη η παρέα είχε καταλάβει την όλη ‘φάση» και δεν μας ενόχλησε. Ήταν μία από τις ομορφότερες βραδιές και αυτό οφείλεται σε σένα. Μαζί να καθόμαστε στο μπαλκόνι, να χαζεύουμε το Αιγαίο, το φεγγάρι να μας φέγγει, ο αέρας να μπερδεύει τα χρυσά μαλλιά σου, να φοράς ένα λευκό πουκάμισο και εγώ να κλέβω λίγο καπνό με κάθε μας φιλί. Και μετα, πόσο όμορφη ήσουν όταν κοιμόσουν, ο αέρας να κάνει παιχνίδια με την κουρτίνα και εγώ να σε χαζεύω σα παιδάκι. Έτσι ένιωθα όσο ήμουν μαζί σου, παιδάκι.

Οι μέρες τελείωσαν, εγώ μπήκα στο αμάξι για Πειραιά και εσύ εκεί, σαν το καλοκαίρι, πέρασες αλλά δε στάθηκες. Ίσως βρεθούμε στο επόμενο, ίσως πάλι όχι, ίσως κάποιος άλλος κατά λάθος να ρίξει το μπαλάκι και εσύ να θες πάλι να «παίξεις», εκεί στην αμμουδιά αυτής της παραλίας, στο καλοκαίρι μας, στον Αγιόκαμπο.

Η φωτογραφία είναι από το Instagram, @andreas_moshovitis

mm
Νησιώτης. Μεγάλωσα εκεί απ' όπου κατάγεται η "δέκατη μούσα", στη Μυτιλήνη. Ένας Μυτιληνιός που σπουδάζει Γεωπονία - Ιχθυολογία στο Βόλο και γράφει άρθρα για τη Λάρισα. Τελικά η ζωή είναι όλο εκπλήξεις! Λατρεύω το junk food, τη φωτογραφία, τα ταξίδια, τα Pokemon και φυσικά να γράφω. Στον ελεύθερο χρόνο μου παράγω καλλιτεχνικό έργο, περιφέρομαι στη πόλη σαν κινούμενο γλυπτό. Είμαι απ’ αυτούς που πάντα κάπνιζαν φτηνά τσιγάρα.