Citylife, Λάρισα

Τι σημαίνει να είσαι από την Λάρισα τελικά; Vol 2

dsc_4361

Το έχω ξαναπεί. Η Λάρισα δεν σε αφήνει ποτέ χωρίς έμπνευση και είναι αστείρευτη πηγή ιδεών!

Πριν ένα χρόνο λοιπόν, είχα γράψει για το τι σημαίνει να είσαι από την Λάρισα τελικά, και θεώρησα ότι δεν θα υπάρξει συνέχεια. ΧΑ, ΧΑ, ΧΑ! Διαψεύστηκα πλήρως,  προφανώς,  και να ‘μαι  πάλι σήμερα με μια καινούρια λίστα- απ’ αυτές που αγαπώ- η οποία προσπαθεί ξανά να μας δείξει ποιοι είμαστε! Ή τελοσπάντων, ποιοι πιστεύω εγώ ότι είμαστε, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί!

Συνεχίζω να μένω στο ελαφρύ του θέματος γιατί το τελευταίο καιρό κάνω ψυχοθεραπεία και ο ψυχολόγος μου, μου απαγορεύει τις συγκινήσεις και τα λοιπά βαρύγδουπα!

Τι σημαίνει να είσαι από την Λάρισα  λοιπόν:

1. Να περιμένεις τον Σεπτέμβρη για να φας χαλβά Φαρσάλων στο Παζάρι.

2. Να αναρωτιέσαι καθημερινά γιατί όλοι κατεβαίνουν στο κέντρο με αυτοκίνητο ενώ ψάχνεις να παρκάρεις.

3. Να έχεις τουλάχιστον 2 καινούρια μαγαζιά να πας τον μηνά.

4. Να μην μπορείς να βρεις να καθίσεις στο Φρούριο Σάββατο βράδυ.

5. Να γλίστρας στο μάρμαρο της Ταχυδρομείου και της Κεντρικής μετά από κάθε μπόρα.(Τι, μόνο εγώ το παθαίνω;)

6. Να αγαπάς τα πανηγύρια όσο αγαπάς τις ποτάρες στις clubάρες.

7. Να αγαπάς την ΑΕΛ και να λατρεύεις να μισείς τον εκάστοτε πρόεδρο της.

8. Να νευριάζεις όταν σου λένε ότι τα Τρίκαλα είναι η νέα Λάρισα.

9. Να χαιρετάς τους 9 από τους 10 ανθρώπους που πετυχαίνεις κάθε μέρα στον δρόμο.

10. Να φεύγεις, αλλά να γυρνάς πάντα.

mm
Γεννήθηκα σε χωριό, σπούδασα σε νησί και ονειρεύομαι να ταξιδέψω στην Γη του Πυρός. Γράφω όταν ερωτεύομαι , όταν χωρίζω, όταν θέλω να μιλήσω και όταν θέλω να σκάσω! Δεν θυμάμαι πότε ξεκίνησα να γράφω. Μην με ρωτάς αν σκέφτομαι να σταματήσω. Το γράψιμο είναι η παράνομη μου σχέση. Το πάθος μου, τα ξενύχτια μου, ο δυνατός μου καφές και όλα αυτά που με ορίζουν. Μισώ το πρωινό ξύπνημα, τους βαρετούς ανθρώπους και τα χλιαρά συναισθήματα! Αγαπώ τα δυνατά γέλια, τα κρουασάν με σοκολάτα και τα βροχερά μεσημέρια Κυριακής. Βγαίνω λίγο πλέον, αλλά συνεχίζω να είμαι αλήτης. Κάνω καλύτερα λάθη κάθε μέρα και με εκπλήσσω με το πόσο παιδί είμαι και ας κοντεύω 26. Αυτή είμαι, χωρίς πολλά λόγια. Τα επιπλέον τα αφήνω για τα κείμενα μου και τα ξενύχτια μου.