Μεσάνυχτα και κάτι

Μια από τις βόλτες μας στο Αλκαζάρ

Περπατώντας στο πάρκο με έναν φίλο, εκεί που είναι όλα ήρεμα και γαλήνια, χωρίς έννοιες, χωρίς άγχη, μόλις μια ανάσα από τη ρουτίνα μας και από το κέντρο, εκεί που ανοίγει το μυαλό σου, ξεκινήσαμε άλλη μια συζήτηση που η συνέχεια της μας προβλημάτισε. Ίσως, για διαφορετικούς λόγους τον καθένα μας.

Φαντάσου έναν κόσμο χωρίς απωθημένα, χωρίς εγωισμούς, χωρίς ανασφάλειες, χωρίς ντροπές και χωρίς βλακώδη πείσματα, δεν θα ήταν ομορφότερος; Ναι, ωραία ως εδώ με την φαντασία, ωραία με τα λόγια και με τις έμμεσες συμβουλές. Με τον εαυτό σου όμως τι κάνεις; Από πράξεις πως πάμε; Ας συνεχίσουμε με ξεκάθαρα και σταράτα πράγματα.

Απελευθερώσου, ζήσε, ρίσκαρε, πες αυτό που θες επιτέλους. Κοίτα τον άλλον στα μάτια όταν του μιλάς, πες στην μητέρα σου το ευχαριστώ που της αξίζει, πάμε να κάνουμε μια τρέλα χωρίς να μας νοιάζουν οι γύρω και το αν θα ρεζιλευτούμε, πες καλημέρα με ένα αληθινό χαμόγελο στον γείτονα και στο άτομο που θες παραδέξου τα όσα νιώθεις.

Επειδή εδώ λέμε μόνο αλήθειες όμως, ναι θα πληγωθείς και ναι θα απογοητευτείς. Θες να λέγεσαι άνθρωπος και να μην έχεις αισθήματα; Δύσκολο. Μην ξεχνάς τι είσαι. Γέλα και κλάψε με όλο σου το είναι. Οι άνθρωποι που δεν εκφράζονται να σε τρομάζουν. Μην γίνεσαι σκληρός με αυτούς όμως, αλλά με τον εαυτό σου που δεν τόλμησες πιο νωρίς να κάνεις τις σκέψεις σου πράξεις και μην μετανιώσεις δευτερόλεπτο, γιατί αυτές θα είναι οι πιο αληθινές στιγμές που έχεις ζήσει. Μην κοροϊδεύεις τον εαυτό σου και μην χάνεις άλλο χρόνο, για το τώρα μιλάω.

Ξέγνοιαστος να προχωράς χωρίς τα «δεν πρέπει» και τα «τι θα γινόταν αν». Στην απομόνωση παρέα με τις σκέψεις σου είσαι ένας απλός θεατής της ζωής σου. Αντιθέτως, μάντεψε ποιο ρόλο ήρθε η ώρα να παίξεις.

mm
Βορειοελλαδίτισσα, φοιτήτρια και ανήσυχο πνεύμα που την ζωή μου ομορφαίνουν το γέλιο, ο χορός, η βροχή, η αρθρογραφία και τα ταξίδια. May the force be with you my jedi!
X