Sex & Σχέση, Μεσάνυχτα και κάτι

Εγώ Λάρισα, εσύ Θεσσαλονίκη.

larisaapostasi - Εγώ Λάρισα, εσύ Θεσσαλονίκη.

Τους θαυμάζω αυτούς που αποφασίζουν να κρατήσουν και να διατηρήσουν μια σχέση ενώ τους χωρίζουν χιλιόμετρα. Είναι δυνατοί. Τι γίνεται όμως όταν μπαίνεις και εσύ στο «τρυπάκι» μιας τέτοιας σχέσης; Όταν αυτό που σε φοβίζει, συμβαίνει;

Όταν εγκρίθηκε η μεταγραφή σου για Θεσσαλονίκη παραμείναμε ψύχραιμοι, ψύχραιμοι γιατί δεν θέλαμε να τελειώσει έτσι άδοξα αυτό που είχαμε και πάνω από όλα γιατί νιώθαμε. Αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε για τα θέλω μας.

Στην αρχή όσο συνειδητά και αν το έκανα, φοβόμουν. Δεν ήθελα να το δείξω. Κοίτα ειρωνεία, δεν ήθελα να δείξω πραγματικά τι νιώθω στον άνθρωπό μου. Φοβόμουν για την κάθε στιγμή που θα μου έλειπες ,φοβόμουν για την κάθε φορά που θα σε είχα πραγματικά ανάγκη δίπλα μου και δεν θα ήσουν. Μα, πιο πολύ φοβόμουν για τις στιγμές μας, τις στιγμές μας που θα χάναμε.

Η  καθημερινότητα μας άλλαξε. Την θέση των πρωινών που φτιάχναμε μαζί και των αγγιγμάτων μας, πήραν τα «Καλημέρα» σε μηνύματα μόλις ξυπνούσαμε και οι ατελείωτες ώρες  μπροστά από μια οθόνη υπολογιστή, να σου μιλάω αλλά να μην μπορώ να σε νιώσω.

Όμως, η αναμονή μας έδωσε περισσότερη αξία στον χρόνο που ήμασταν μαζί. Αξία στο κάθε φιλί στους σταθμούς τον τρένων, τότε που οι ανυπόμονες αγκαλιές σου δήλωναν «Μου έλειψες». Αξία στην κάθε βόλτα που κάναμε στα μέρη μας σαν να ήταν η πρώτη φορά. Με γεμίζει αυτή η πόλη με εσένα.

Είναι φόβος τα χιλιόμετρα, ναι. Δεν δείλιασα τον έβαλα στην άκρη και άξιζε. Άξιζε όλες τις θυσίες που κάναμε και συνεχίζουμε. Δεν ταιριάζουμε σε τίποτα περιστασιακό και εφήμερο. Ζούμε σε έναν τρελό, θα τον έλεγαν άλλοι, κόσμο. Τον δικό μας. Κρατήσαμε την μαγεία στον χρόνο και προχωράμε. Προχωράμε να περάσουμε και άλλα εμπόδια. Μαζί , όχι χώρια.

Σου άρεσε; Σχολίασέ το!
mm
Βορειοελλαδίτισσα, φοιτήτρια και ανήσυχο πνεύμα που την ζωή μου ομορφαίνουν το γέλιο, ο χορός, η βροχή, η αρθρογραφία και τα ταξίδια. May the force be with you my jedi!